Narzędzia

Spis treści

Schematy księgowań

• Informacje ogólne
• Definiowanie i zasady działania schematów księgowań
• Funkcja SQL
• Import/Eksport schematów księgowych
• Parametr Data księgowania

Zmienne

Klucze podziałowe

• Lista kluczy podziałowych
• Klucz podziałowy

Księgowanie okresowe

• Zakładka: Ogólne
• Zakładka: Pozycje
• Zakładka: Przypomnienie

Zestawienia i Sprawozdania GUS

• Kreator zestawień księgowych
• Lista zestawień księgowych
• Zestawienia, zakładka: Ogólne
• Zestawienia, zakładka: Pozycje
• Zestawienia, zakładka: Szablony
• Wpływ parametru: Bufor, na prezentację danych w zestawieniu księgowym
• Sprawozdania GUS

Grupowanie kont

Kręgi kosztów

Jednolity plik kontrolny

• JPK_VAT – rejestry VAT
• JPK_WB – wyciągi bankowe
• JPK_KR – księgi rachunkowe
• JPK_V7 – deklaracja vat wraz z rejestrami

Przeniesienie zapisów do Księgi Głównej

Schematy księgowań

Informacje ogólne

Schematy księgowań bazują na powtarzalności pracy w księgowości. W każdym miesiącu dokumenty są księgowane w pewien powtarzalny sposób, na takie same konta księgowe. Zastosowanie mechanizmów schematów księgowań usprawnia sam proces księgowania dokumentów powodując, że dekrety na konta księgowe tworzone są w sposób automatyczny.

Schematy księgowań to szablony, według których księgowane są dokumenty wystawiane w module: Sprzedaż lub Księgowość. Budowa prostych schematów nie jest trudna, jednak zaawansowane ich stosowanie wymaga już znajomości budowy bazy danych.

Schematy są definiowane oddzielnie dla każdej funkcji w systemie i w ramach funkcji przypinane są do rodzaju dokumentu.

Definiowanie i zasady działania schematów księgowań

Okno ze schematami księgowań jest dostępne po wybraniu opcji: Schematy księgowań z menu: Narzędzia.

Schematy księgowań dokumentów

Okno składa się z dwóch części. W lewej części okna znajduje się lista wszystkich dostępnych w systemie schematów księgowań. Schematy te mogą być wyświetlane w układzie według numeru lub według nazwy. W prawej części okna znajduje się lista wybranych schematów przyporządkowanych do określonego typu dokumentów z określonej dziedziny. Dlatego też zawartość prawej części okna zależy od tego, jaką zakładkę pionową i jaki dokument w ramach tej zakładki zostanie wybrany.

Uwaga

W przypadku Operacji kasowych i Not memoriałowych, dla każdej operacji i noty można przyporządkować tylko jeden schemat księgowania

W oknie za schematami księgowań dokumentów dostępne są ponadto następujące ikony:

[Nowy] – służy dodawaniu nowego schematu księgowań.

[Edycja] – służy podnoszeniu zaznaczonego schematu do edycji.

[Usuń] – służy usuwaniu istniejących schematów księgowań.

[Przesuń w górę] – służy przenoszeniu schematu księgowań o jedną pozycję w górę na liście.

[Przesuń w dół] – służy przenoszeniu schematu księgowań o jedną pozycję w dół na liście.

[Przyłącz schemat] – służy przypinaniu schematów z listy wszystkich schematów do wybranego dokumentu.

[Odłącz schemat] – służy odpinaniu schematu księgowań od odpowiedniego dokumentu.

[Zamknij okno] – zamyka okno ze schematami księgowań.

[Eksport] – umożliwia eksport schematu do pliku.

[Import] – umożliwia import schematu z pliku.

Archiwalne – po zaznaczeniu parametru, na liście widoczne będą schematy, które zaznaczony mają w swojej definicji parametr: Archiwalne. Będą one prezentowane w kolorze szarym.

Podczas definiowania nowego schematu księgowania zostanie wyświetlone okno: Schemat księgowania.

Schemat księgowania, zakładka: Ogólne

Na zakładce: Ogólne, znajduje się nazwa, opis dekretu i dziennik, do którego trafiają utworzone przy pomocy schematu zapisy. W tym miejscu jest również określona data księgowania, a także można tu zaznaczyć opcję kontroli kwoty dokumentu. Opcja ta powinna być zaznaczona, jeśli schemat będzie dokonywał księgowania na konto rozrachunkowe podmiotu dla pozycji zbudowanej w oparciu o Płatność. W polu: Opis można wykorzystać zapytanie SQL.

Jeżeli na schemacie zaznaczony zostanie parametr: Archiwalny wówczas schemat nie będzie dostępny z poziomu następujących list :

• Schematy dostępne podczas księgowania z listy dokumentów handlowych
• Schematy dostępne podczas księgowania z listy zleceń produkcyjnych
• Schematy dostępne podczas księgowania z listy dokumentów inwentarzowych
• Schematy dostępne podczas księgowania z listy list płac/deklaracji
• Schematy dostępne podczas predekretacji wymienionych wyżej typów dokumentów
• Schematy dostępne podczas definiowania operacji k/b
• Schemat ustawiany w sekcji „Księgowanie automatyczne” definicji dokumentu

Schemat księgowania, zakładka: Ogólne

Istnieje możliwość zdefiniowania warunków dla dzienników księgowań oraz dat księgowania.

Warunki w schemacie księgowania, zakładka: Ogólne

Za pomocą opcji Warunki dla dziennika użytkownik może zdefiniować warunki, jakie musi spełniać dokument, aby został zaksięgowany do wskazanego dziennika księgowań.

W oknie Schemat księgowania, w sekcji Warunki dla dziennika księgowań dostępne są następujące ikony:

[Nowy] – służy dodawaniu nowego warunku dla dziennika.

[Edycja] – służy podnoszeniu zaznaczonego warunku dla dziennika do edycji.

[Usuń] – służy usuwaniu istniejących warunków dla dziennika.

Dodanie nowego warunku spowoduje wywołanie okna Warunek dla dziennika. W polu Warunek użytkownik ma możliwość wpisania warunku ręcznie lub za pomocą przycisku Konstruktor filtra . W polu Warunek dla dziennika można wykorzystać również zapytanie SQL.

Warunek dla dziennika

Za pomocą opcji Warunki dla daty księgowania użytkownik może zdefiniować warunki, jakie musi spełniać dokument, aby został zaksięgowany pod wskazaną datą.

W oknie Schemat księgowania, w sekcji Warunki daty księgowania są następujące ikony:

[Nowy] – służy dodawaniu nowego warunku dla daty księgowania.

[Edycja] – służy podnoszeniu zaznaczonego warunku daty księgowania do edycji.

[Usuń] – służy usuwaniu istniejących warunków daty księgowania.

Dodanie nowego warunku spowoduje wywołanie okna Warunek dla daty księgowania. W polu Warunek użytkownik ma możliwość wpisania warunku ręcznie lub za pomocą przycisku Konstruktor filtra . W polu Warunek dla daty księgowania można wykorzystać również zapytanie SQL. Wybierając tę opcję należy również określić, czy wpisane zapytanie zwraca typ daty (tj. 1- data wystawienia, 2- zakupu/sprzedaży, 3- wpływu, 4- dzisiejsza) lub dokładną datę pod którą dokument ma zostać zaksięgowany.

Warunek dla daty księgowania

[Przekonwertuj składnię SQL na pozycjach schematu] – sprawdza wyrażenia SQL pod kątem poprawności składni.

[Włącz testowanie wyrażeń schematu przy kolejnej predekretacji dokumentu] – przy włączonym testowaniu sprawdzane są wyrażenia na konkretnym dokumencie. Można za jego pomocą wychwycić błędy, które zależą od konkretnych danych. np. błędy konwersji typów lub zwracanie przez zapytania SQL(‘…’) więcej niż jednego rekordu. Tryb zostaje wyłączony po każdorazowym predekretowaniu z użyciem danego schematu.

Schemat księgowania, zakładka: Pozycje

Na zakładce znajdują się szczegółowe informacje o schemacie. Schemat księgowania jest budowany poprzez dodawanie pozycji księgowania. W oknie: Pozycja schematu księgowania, określana jest kwota i konto, na które będzie następowało księgowanie. Zarówno konta jak i kwoty mogą być określane przez tzw. definicje stałe lub zmienne (obliczane na podstawie księgowanego dokumentu) oraz wyrażenia (wzór matematyczny do obliczenia konta lub kwoty). Jeżeli do obliczenia konta używa się wyrażenia, należy zaznaczyć pole: Wyrażenie, obok definicji konta. w przypadku kwoty nie jest to konieczne, ponieważ kwota zawsze jest traktowana jak wyrażenie.

Schemat księgowania, zakładka: Pozycje

Przy konstruowaniu wyrażeń należy używać operatora: & dla sklejania tekstów oraz operatorów matematycznych do działań na liczbach:

• * mnożenie
• / dzielenie
• + dodawanie
• – odejmowanie
• ( ) nawiasów

Pozycja schematu księgowania

Na pozycji schematu księgowania znajdują się parametry:

Sumuj kwoty o tych samych kontach. Zaznaczenie parametru powoduje zsumowanie pozycji opartych o te same konta księgowe do jednego dekretu księgowego. Sumowanie można sparametryzować: ograniczyć dla danej pozycji schematu poprzez zaznaczenie checku: i wskazać poziom, w ramach którego odbywać się będzie sumowanie: .

  Podczas wprowadzania wyrażeń w składni XL’a dokonuje się ich automatycznie konwersja do postaci SQL. Wyrażenia w tej postaci są prezentowane po zaznaczeniu czeku: Pokaż składnię SQL.

Edytuj składnię SQL umożliwia, w sytuacjach awaryjnych, możliwość ręcznej modyfikacji zapytania. Nie jest to operacja zalecana.

Po zaznaczeniu checku ‘Nieaktywna’ pozycja schematu nie będzie w ogóle brana pod uwagę podczas budowania procedur SQL.

Uproszczona została funkcjonalność obliczenia wartości pozycji dla danego poziomu dokumentu księgowanego. Zostało dodane pole: Poziom

.

Za pomocą przycisku [Podgląd zapytania SQL dla danej pozycji schematu] możliwy jest podgląd skonwertowanych wyrażeń w ujęciu całego zapytania dla pozycji stanowiącej część generowanej procedury.

W polu: Opis, można wykorzystać zapytanie SQL.

W zależności od typu dokumentów i sposobu obliczania kwoty dostępne są różne zmienne definiujące kwotę i konto. W poniższych tabelach jest ich pełne zestawienie.

*) Jako stawkę należy podać symbol stawki podatku VAT zdefiniowany w konfiguracji (zwykle symbole są oznaczane literami A, B, C …)

**) Każda zmienna Płac (oprócz Zasiłków oraz Nieopodatkowanych potrąceń) ma 13 wariantów: Brutto, Podatek, Zdrowotne, Emer_prac, Emer_fir, Rent_prac, Rent_fir, Chorobowe, Wypadkowe, Netto Fundusz, FGŚP, Etaty_FEP. Aby otrzymać pełną nazwę zmiennej, należy jeden z powyższych symboli „dokleić” do nazwy z tabeli. Nieopodatkowane dodatki nie mają wariantu: Podatek.

Uwaga

Jeżeli zostanie zaksięgowany zapis kasowy/bankowy w oparciu o kwotę “Rozliczenie”, obliczaną dla rozliczeń, a następnie rozrachunek zostanie usunięty, dekret ten nie będzie brał ponownego udziału w żadnym rozrachunku. W celu ponownego rozrachowania dekretu należy skasować zapis księgowy powiązany z raportem kasowym i ponowie raport zaksięgować.

Zaleca się księgowanie zapisów kasowych/bankowych w oparciu o “Kwotę” obliczaną dla Kasy.

Pobieranie danych przy zmiennych dla konta:

• KONTO – dowolne konto z planu kont,
• *KONTOKNT-2 (dostawcy) – konto kontrahenta (z karty kontrahenta), którego dotyczy transakcja kupna,
• *KONTOKNT-1 (odbiorcy) – konto kontrahenta (z karty kontrahenta), którego dotyczy transakcja sprzedaży,

Konta definiowane dostępne w schematach księgowych mają następujące znaczenie:

• *MAGAZYN – domyślne konto magazynowe przypisane do towaru na karcie towaru (zakładka Księgowe),
• *SPRZEDAŻ – domyślne konto sprzedaży przypisane do towaru, który znalazł się na fakturze (karta towary – zakładka Księgowe),
• *KOSZTY – domyślne konto kosztu własnego sprzedaży przypisane do towaru, który znalazł się na fakturze (karta towary – zakładka Księgowe),
• *KONTO (REJESTRU LUB PRZECIWSTAWNE) – konto pobierane z karty rejestru kasowego/bankowego lub konto z karty zapisu kasowego/bankowego,
• *KONTOREJ – konto pobierane z karty rejestru kasowego/bankowego,
• *KONTOPRZEC – konto pobierane z karty zapisu kasowego/bankowego,
• *MAGKONTO – konto pobierane z karty magazynu z listy magazynów (z modułu ‘Administrator’). Magazyn wybrany na elemencie księgowanego dokumentu,
• *MAGKONTODOC – pobiera konto magazynu wskazanego na dokumencie jako docelowy,
• *MAGKONTOZRD – pobiera konto magazynu wskazanego na dokumencie jako źródłowy,
• *URZĘDU – konto pobierane z karty urzędu z listy urzędów,
• *PRACOWNIKA – konto pobierane z karty pracownika z listy pracowników,
• *GŁÓWNE – konto pobierane z karty środka trwałego,
• *UMORZENIE – konto pobierane z karty środka trwałego,
• *STANKOST – konto pobierane z karty środka trwałego,
• *AMPOD – konto pobierane z karty środka trwałego,
• *AMNIEPOD – konto pobierane z karty środka trwałego.

Z wymienionych zmiennych i kont zostaje utworzony klasyczny dekret księgowy dla określonego typu dokumentu. Program rozpoznaje typ transakcji i kontrahenta i korzystając ze schematu podstawia w miejsce zmiennych odpowiednie kwoty i konta.

Dodając nowy schemat księgowania należy wypełnić również pole: Opis. Tekst, który zostanie wpisany obok przycisku pojawiać się będzie przy każdej automatycznie zaksięgowanej linijce jako komentarz. Pod przyciskiem kryją się dodatkowe zmienne:

• @NUM – zwraca numer z nagłówka naszego dokumentu np. numer faktury sprzedaży. w przypadku obcej faktury sprzedaży, będącej dla nas fakturą zakupu zwracany jest numer porządkowy nadany automatycznie przez system tej fakturze.
• @DOK – zwraca numer dokumentu źródłowego np. obcej faktury sprzedaży, która dla nas jest fakturą zakupu.
• @KON – zwraca akronim kontrahenta transakcji.
• @MIA – zwraca miasto z karty kontrahenta.
• @KOR – dla dokumentu korygującego zwraca numer dokumentu, którego korekta dotyczy.
• @VAT – numer rejestru VAT
• @OPIS – zwraca pierwsze 40 znaków.
• @NUMSP – numer spinacza.
• @DOKSP – numer zewnętrzny spinacza.
• @OPISSP – zwraca pierwsze 40 znaków opisu spinacza.
• @DOKPAK – numer dokumentu obcego RS
• @NUMPAK – numer dokumentu RS
• @OPISPAK – opis dokumentu RS

Dzięki tym funkcjom komentarz do księgowań będzie wzbogacony o dodatkowe, użyteczne informacje inne dla każdego księgowanego dokumentu.

Uwaga

W schematach księgowań przy księgowaniu płatności można wybrać konkretne konto, konto dostawcy, konto odbiorcy. Istnieje również możliwość, aby numer konta budować jako wyrażenie. Konto wpisane za pomocą wyrażenia może zostać automatycznie założone. Np. jeżeli w schemacie księgowań zostanie dodana a pozycja:

‘202-‘&Knt_Akronim

to w takim przypadku, przy księgowaniu takim schematem dokumentów dotyczących kontrahenta (dostawcy), na którego karcie brak określonego konta, system założy nowe konto analityczne do konta syntetycznego 202 uzupełnione akronimem kontrahenta.

Uwaga

Aby konto zostało podpięte we właściwy sposób na karcie kontrahenta, w polu: Załóż konto należy wybrać odpowiednią definicję.

Aby rozrachunki były wykonywane w sposób prawidłowy, kwota księgowana na konto rozrachunkowe podmiotu musi być zbudowana w oparciu o Oblicz dla: Płatności, Kwota: Płatność (Należność, Zobowiązanie). Wartość w polu: Kwota nie może być w tym przypadku wyliczana na podstawie wyrażenia SQL.

Dodatkowo, do obliczania kwoty można również użyć dowolnych zmiennych zdefiniowanych w systemie Comarch ERP XL, jak również funkcji księgowych:

• PSO – bilans otwarcia per saldo,
• DTO – bilans otwarcia winien,
• CTO – bilans otwarcia ma,
• ODT – obroty winien,
• OCT – obroty ma,
• KDT – obroty narastająco winien,
• KCT – obroty narastająco ma,
• PSD – saldo,
• SDT – saldo winien,
• SCT – saldo ma,
• DPSD – przyrost salda,
• DSDT – przyrost salda winien,
• DSCT – przyrost salda ma.

Wymienione funkcje księgowe uwzględniają zapisy znajdujące się w Buforze.

Funkcja SQL

Funkcja SQL daje najwięcej możliwości przy użyciu jej w wyrażeniu obliczającym kwotę lub konto w schemacie księgowań. Funkcja ta pozwala na wykonanie dowolnego zapytania zgodnego z językiem SQL i pobranie jego wyniku, jako kwoty lub numeru konta do zaksięgowania.

SQL (wyrażenie_tekstowe)

wyrażenie_tekstowe – dowolne wyrażenie zgodne ze składnią Clariona for Windows zwracające jako wynik tekst, będący poprawnym zapytaniem SQL.

Dostępne są pola z niektórych tabel jako zmienne. Aby z nich skorzystać, trzeba zapisać je poza stałą tekstową np.

SELECT MAX (KAZ_Kwota) WHERE KAZ_KNTNumer= ‘& KNT_GIDNumer

Podczas edycji wyrażenia w oknie: Zapytanie SQL, należy pominąć apostrofy, a nazwę pola należy poprzedzić znakiem: @.

Dzięki możliwości korzystania z pól, schemat księgowania działa „kontekstowo” – zapytanie skierowane do bazy może w warunku (sekcji WHERE) ograniczyć rezultat np. do wierszy odpowiadających bieżącemu dokumentowi, kontrahentowi itp.

Ograniczenia funkcji SQL:

• zapytanie musi dotyczyć bieżącej bazy danych,
• zapytanie musi zwrócić wartość skalarną (jedna kolumna, jeden wiersz),
• wartość NULL jest interpretowana jak 0,
• jako zmienne można wykorzystać pola tylko niektórych tabel.

W zależności od tego, jaki dokument jest w danym momencie księgowany (predekretowany), można jako zmiennych użyć w wyrażeniu funkcji SQL pól kilku tabel. Użycie pola z innej tabeli spowoduje błąd w czasie predekretacji.

Lista dostępnych pól jest ograniczona dodatkowo przez sposób obliczania danego składnika schematu księgowania (pole: Oblicz dla – jeżeli kwota budowana jest na podstawie tabeli VAT, użycie pola z tabeli TraElem nie spowoduje błędu, ale da przypadkowy wynik).

Lista tabel, z których pola można wykorzystać jako zmienne:

*) Na zapisie kasowym jako podmiot może znaleźć się kontrahent lub pracownik. w zależności od tego dostępne są albo pola z tabeli KntKart, albo PrcKarty.

We wszystkich dokumentach za wyjątkiem listy płac istnieje możliwość wprowadzania ujemnych wartości podczas definiowania opisu analitycznego.

Przyklad

Księgowanie kwoty netto z faktury zaliczkowej.

Celem takiego schematu jest zaksięgowanie kwoty netto pochodzącej z faktury zaliczkowej razem z fakturą sprzedaży.

Schemat:

Schemat ten opiera się na powiązaniu faktury zaliczkowej z końcową fakturą sprzedaży poprzez tabelę Tra_RozliczZal

.

Import/Eksport schematów księgowych

Funkcje importu i eksportu schematów księgowych dostępne są z poziomu okna: Schematy księgowań dokumentów uruchamianego z menu: Narzędzia/Schematy księgowań. Do wywołania funkcji służą przyciski [Eksport] oraz [Import]. Rozwijane menu dostępnych opcji pozwala na wybór:

Przy eksporcie:

• Wszystkie – eksportuje wszystkie schematy
• Z zakładki – eksportuje schematy dostępne dla wybranej w prawym oknie zakładki
• Zaznaczone – eksportuje te schematy, które zostały zaznaczone na liście w lewym oknie

Przy imporcie:

• Z zakładki – importowane są tylko schematy właściwe dla zakładki wybranej w prawej części okna: „Schematy księgowań dokumentów”
• Wszystkie – importowane są wszystkie schematy z podziałem na listy

W momencie uruchamiania eksportu/importu podpowiadane są ścieżki dotyczące eksportu/importu schematów. Można je zdefiniować w konfiguracji komputera na zakładce: Wymiana danych w sekcji: Schematy księgowe.

Konfiguracja komputera, zakładka: Wymiana danych

Parametr Data księgowania

Opisując funkcjonalność schematów księgowań wspomnieć należy, iż od wersji 2019.0 Systemu, na zakładce Księgowość- Dekretacja dokumentów, zostało wprowadzone pole „Data księgowania”. Pole to umożliwia zaksięgowanie dokumentu pod dowolną datą, która może być różna od daty wynikającej ze schematu księgowego.

Parametr „Data księgowania” jest dostępny do edycji dla tych Operatorów, którzy mają przyznane uprawnienie „Modyfikacja daty księgowania na niezaksięgowanym dokumencie”.

Karta Operatora, parametr „Modyfikacja daty księgowania na niezaksięgowanym dokumencie”

Pole „Data księgowania” dodano na dokumentach magazynowych i handlowych, dokumentach dotyczących środków trwałych, listach płac, delegacjach, notach memoriałowych, upomnieniach, oraz deklaracjach. Parametr został dodany również na dokumentach not memoriałowych „zwykłych”, ale nie został dodany na dokumentach uproszczonych not memoriałowych (UNM).

Parametr „Data księgowania” na dokumencie sprzedaży

Jeżeli parametr „Data księgowania”, zostanie zaznaczony oraz wskazana zostanie data księgowania, która będzie różna od daty wynikającej ze schematu księgowego, wówczas dokument zostanie zaksięgowany zgodnie z datą księgowania wskazaną na dokumencie.

Jeżeli parametr „Data księgowania” nie zostanie zaznaczony, wówczas działanie Systemu nie zmieni się- dokument zostanie zaksięgowany zgodnie z datą wynikającą ze schematu księgowego. Pole „Data dokumentu” zostanie uzupełnione datą zgodnie ze schematem księgowań.

Księgując dokumenty z listy dokumentów również możliwe jest wskazanie daty, pod którą ma powstać dekret księgowy.

Księgowanie dokumentu z listy dokumentów, sekcja „Zastosuj datę”

W sekcji „Zastosuj datę”, możliwe jest wskazanie następujący wariantów:

• Wybraną na dokumencie – podczas księgowania dokumentów System będzie sięgał do daty księgowania, która została wskazana na dokumentach. W przypadku braku wskazania daty dokumenty nie zostaną zaksięgowane, a w logu pojawi się komunikat z informacją „Nie ustawiono daty księgowania”.
• Data – pole domyślnie uzupełniane jest datą bieżącą. Po zaznaczeniu tego parametru Użytkownik ma możliwość zmiany daty na inną.
• Wg schematu – dokumenty zostaną zaksięgowane zgodnie z datą wynikającą ze schematu księgowego, nawet jeżeli na dokumentach zostanie wskazana inna data księgowania.
• Jeśli nie wybrano na dokumencie to wg schematu – w pierwszej kolejności System zweryfikuje, czy na dokumentach została wybrana data księgowania. Jeżeli data będzie ustawiona, wówczas dokumenty zostaną zaksięgowane zgodnie z tą datą. Jeżeli data nie została wskazana, wówczas data księgowania zostanie pobrana ze schematu księgowego.

Zmienne

Zmienne są to wyrażenia obliczające dowolne wartości liczbowe, w oparciu o zapisy na kontach. Stanowią one podstawowe narzędzie pozyskiwania prostych informacji, zarówno dla kierownictwa firmy, jak i dla pracowników księgowości. Zmienne mogą też pełnić pomocną rolę w księgowaniach okresowych.

Aby wyświetlić okno: Zmienne, należy wybrać funkcję: Zmienne, zmenu: Księgowość.

Zmienne

Aktywne okno składa się z dwóch zakładek: Ogólne i Centrum, na których znajdują się zmienne w podziale na nazwę, opis i wartość w danym okresie obrachunkowym (dostępne dla wszystkich lub dostępne dla centrum, do którego jest podpięty operator).

Archiwalne – po zaznaczeniu parametru, na liście widoczne będą zmienne, które zaznaczony mają parametr: Archiwalne. Będą one prezentowane w kolorze szarym.

Karta pojedynczej zmiennej składa się z dwóch zakładek.

Zmienna, zakładka: Ogólne

Na zakładce znajduje się nazwa zmiennej i jej opis. Dodatkowo na tej zakładce określane jest, czy dla danej zmiennej będzie stosowany bufor.

Naciśnięcie przycisku: , spowoduje wyświetlenie listy wyboru zawierającej trzy podfunkcje: funkcje konta, funkcje klasy konta oraz wartość pozycji zestawienia. Funkcje klasy konta i funkcje konta zawierają formuły:

Wybór formuł

Natomiast, jeżeli zostanie wybrana wartość pozycji zestawienia, do wyboru zostaną wyświetlone dostępne zestawienia księgowe.

Wybór formuł dla pozycji zestawień

Jeżeli potrzebne jest bardziej skomplikowane wyrażenie, to do wpisanego wyrażenia można dodać nowe elementy. w tym celu należy naprowadzić wskaźnik myszy na pole: Wyrażenia i nacisnąć jej prawy klawisz. w wyniku tych kroków otworzy się ta sama lista, z której korzystano wcześniej. Należy powtórzyć czynność wybierania opcji z listy, przy czym można wybrać dowolną formułę oraz dowolne konto. Druga wybrana formuła zostanie doklejona do pierwszej, a między nimi zostanie wyświetlony operator dodawania „+”. Operator ten można zmienić ręcznie na: *(mnożenie), –(odejmowanie), /(dzielenie), jeżeli zachodzi taka konieczność.

Korzystając z listy można budować bardzo proste albo bardzo złożone wyrażenia.

Prostym wyrażeniem jest np. PSD(221) zwracające wartość salda debet konta 221-VAT naliczony.

Do złożonych zaliczane jest wyrażenie obliczające wielkość kosztów przypadających na dział sprzedaży, wg klucza udziału sprzedaży tego działu w sprzedaży ogółem: ODT(‘411’)*(OCT(‘731-01’)/OCT(‘731’)).

– po zaznaczeniu parametru i naciśnięciu ikony: Warunki dekretów zostaje otwarte okno: Warunek dekretów, gdzie należy uzupełnić wartości dla atrybutów i/lub wymiarów analitycznych.

Jeżeli zmienna zostanie oznaczona parametrem Warunki dekretów, to do jej wyliczenia zostaną pobrane tylko te zapisy księgowe, które zostały opisane za ich pomocą.

Kwoty opisu analitycznego – parametr pojawia się po zaznaczeniu parametru: Warunki dekretów i zasada jego działania jest analogiczna jak tego parametru, przy czym warunki budowane są w oparciu o wymiary. Po zdefiniowaniu warunku i zaznaczeniu parametru: kwoty opisu analitycznego brane do wyliczeń są tylko te wartości, które pochodzą z zapisów spełniających utworzony warunek.

Zmienna, zakładka: Wartości

Na zakładce wyświetlona jest wartość zmiennej przeliczona dla pewnego okresu czasu. Znajdują się tu ikony:

[Usuń wartość zmiennej] – służy do usuwania zapisów z okna.

[Oblicz wartość zmiennej] – służy do obliczania i wpisywania do okna wyniku działania zmiennej.

Uwaga

Dla działania funkcji: Oblicz wartość zmiennej, istotny jest okres, jaki zostanie określony w oknie: Ustaw daty działania funkcji księgowych (otwieranym po wybraniu funkcji: Daty obliczeń, z menu: Księgowość). Jeżeli uruchomione zostaną obliczenia, następnie zmieniony zostanie okres na inny i ponownie nastąpi uruchomienie obliczenia, to otrzymane wyniki będą się zapewne różnić. Program zapisze oba wyniki na zakładce Wartości okna: Zmienne.

Jeżeli okres nie zostanie zmieniony, wówczas nowy wynik zostanie zapisany w miejscu poprzedniego.

Klucze podziałowe

Klucze podziałowe wprowadzono z myślą o umożliwieniu, za pomocą warunków SQL zdefiniowanych przez Użytkownika, podziału kosztów wydziałowych i pomocniczych na poszczególne konta, np. możliwe jest rozdzielenie kosztów produkcji podstawowej (wydziałowych i pomocniczych) na konta związane z produktem. Dzięki kluczom każdą kwotę będącą kosztem produkcji można podzielić na części proporcjonalnie do wartości poszczególnych współczynników wchodzących w skład klucza. Realizacja kluczy ma zastosowanie w księgowaniach okresowych. a zatem rozliczanie produkcji przy pomocy kluczy podziałowych możliwe jest za pomocą księgowań okresowych.

Na każdej pozycji księgowania okresowego istnieje możliwość rozbicia obliczonej kwoty wg wskazanego klucza podziałowego. Aby rozbić obliczoną kwotę, wyrażenie, które ją definiuje należy pomnożyć przez predefiniowaną zmienną. w polach obliczających konto istnieje możliwość użycia zmiennych oznaczających identyfikator współczynnika.

Lista kluczy podziałowych

Lista kluczy podziałowych zostanie wyświetlone po wybraniu z menu: Narzędzia, funkcji: Klucze podziałowe.

Lista kluczy podziałowych

W oknie znajdują się pola i funkcje:

[Nowy] – umożliwia dodanie nowego klucza. Opis okna znajduje się w rozdziale: Klucz podziałowy.

[Karta] – umożliwia edycję klucza podziałowego.

[Usuń] – usuwa klucz podziałowy z listy.

Archiwalne – po zaznaczeniu parametru, na liście widoczne będą klucze, które zaznaczony mają parametr: Archiwalny. Będą one prezentowane w kolorze szarym.

Klucz podziałowy

Klucz podziałowy, zakładka: Ogólne

Na zakładce wskazuje się typ klucza – możliwy jest wybór typu: SQL (wtedy rozbicie nastąpi w oparciu o zdefiniowane warunki SQL) lub typu: Elementy (wtedy rozbicie nastąpi w oparciu o podane współczynniki). w oknie wskazuje się również nazwę i opis dla klucza.

Klucz podziałowy, zakładka: Ogólne

Klucz podziałowy, zakładka: Parametry

Na zakładce określa się parametry, używane w zapytaniu SQL, stanowiącym klucz podziałowy (jeżeli wybrano typ: SQL).

Klucz podziałowy, zakładka: SQL

Na zakładce wprowadza się zapytanie SQL, stanowiące klucz podziałowy. Zakładka aktywna jeśli wybrano typ: SQL.

Klucz podziałowy, zakładka: Elementy

Na zakładce określa się współczynniki, w oparciu o które zostanie rozbita kwota do zaksięgowania. Współczynniki te sumowane są do 100%. Zakładka aktywna, jeśli wybrano typ: Elementy.

Księgowanie okresowe

Księgowanie okresowe to dodatkowe narzędzie w module: Księgowość, systemu Comarch ERP XL pozwalające na automatyzację pracy w księgowości związanych z wykonywaniem powtarzalnych cyklicznie księgowań miesięcznych, kwartalnych, rocznych itp. Funkcja polega na zdefiniowaniu schematów księgowań, które służą do wielokrotnego księgowania określonych kwot na określone konta księgowe. Księgowania okresowe używane są najczęściej do przeksięgowywania sald i/lub obrotów jednych kont na inne. Takie księgowania nie są powiązane bezpośrednio z żadnym zdarzeniem gospodarczym, dlatego nie można ich zastąpić mechanizmem schematów księgowych, które wymagają przypięcia do dokumentu. Najczęściej wykorzystywane są na koniec miesiąca do przeksięgowywania kosztów oraz rozliczenia podatku VAT. Umożliwiają również stworzenie schematu pozwalającego na przeksięgowanie przychodów, kosztów na wynik finansowy.

Aby otworzyć okno z listą księgowań okresowych należy wybrać funkcję: Księgowania okresowe z menu: Narzędzia. Okno to składa się z dwóch zakładek.

Księgowanie okresowe

Na zakładce: Wszystkie, znajduje się lista wszystkich przygotowanych schematów księgowań.

Zawartość zakładki nie zmienia się (z wyjątkiem sytuacji, w których dodany zostanie nowy schemat).

Na zakładce: Dzisiejsze, znajdują się schematy, które są gotowe do zastosowania w bieżącym dniu. Lista księgowań zakładki jest ruchoma i zmienia się w zależności od upływu czasu i wykonywanych działań.

Jeżeli odznaczymy parametr: Archiwalne, to lista zostanie zawężona tylko do aktywnych księgowań okresowych.

W momencie dodawania nowego schematu księgowań zostanie otworzone okno: Księgowanie okresowe.

Zakładka: Ogólne

Na zakładce znajduje się nazwa, numer dokumentu oraz opis .

Księgowanie okresowe, zakładka: Ogólne

Dziennik – dziennik księgowań, w którym mają się pojawiać zapisy księgowe wygenerowane schematem księgowań okresowych.

Bufor – wybranie opcji: Tak, oznacza, że wielkości, które będą podlegać przeksięgowaniu będą liczone w oparciu o wszystkie zapisy (KG i bufora), a wybranie opcji: Nie, będzie oznaczać, że księgowane będą tylko zapisy zatwierdzone (w Księdze Głównej).

Opis dekretu – w polu można skorzystać z makr: @NAZWA, @NUMER, @OPISD, lub zbudować zapytanie SQL., które zwróci odpowiedni opis.

Wg. harmonogramu pozycji – zaznaczenie tego parametru powoduje usunięcie z nagłówka księgowania okresowego opcji: Generuj co, Następna generacja, Okres ważności. Parametry te należy uzupełnić wówczas na pozycji księgowania okresowego.

Generuj co – częstotliwość, z jaką ma być generowane księgowanie. Podawana jest ilość dnia lub tygodni lub miesięcy.

Następna generacja – data, począwszy od której przeprowadzane będzie księgowanie.

Okres ważności – wyznacza zakres dat, w jakim księgowanie okresowe ma być wykonywane.

Archiwalny – parametr służy do oznaczania księgowań okresowych, które nie są już wykorzystywane. Księgowanie oznaczone tym parametrem będzie widoczne na oknie księgowań okresowych opcjonalnie po zaznaczeniu tego samego parametru z poziomu listy.

Przypomnij – zaznaczenie parametru powoduje otwarcie Listy pracowników, na której należy wskazać pracownika odpowiedzialnego za wykonanie danego księgowania. Jeżeli pracownik zostanie przypisany, wówczas uaktywni się dodatkowa zakładka: Przypomnienie

Kopiowanie atrybutów na dekrety – po zaznaczeniu tego parametru Atrybuty przypisane na pozycjach KO zostaną skopiowane na dekrety powstałe do tego dokumentu. Definiowanie kopiowania tych atrybutów następuje z poziomu modułu Administrator przy użyciu opcji „Kopiowanie atrybutów z pozycji księgowania okresowego na pozycje zapisów księgowych”. Ustawienie parametry na zakładce Ogólne przenoszone jest na pozycje księgowania okresowego.

Generuj Uproszczoną Notę Memoriałową – uruchomienie księgowania okresowego z zaznaczonym parametrem skutkuje, poza utworzeniem odpowiedniego dekretu, jednoczesnym wygenerowaniem noty. Wygenerowana w ten sposób nota zostaje powiązana z dekretem. Z poziomu listy zapisów księgowych udostępniony został podgląd obu obiektów związanych z dekretem: zarówno definicji księgowania, jak i dokumentu UNM.

Zakładka: Pozycje

Na zakładce istnieje możliwość wprowadzenia pozycji odpowiadających pojedynczym dekretom.

Księgowanie okresowe, zakładka Pozycje

Nową pozycję dodaje się przyciskając przycisk: [Nowy]. Zostanie wyświetlone okno: Pozycja księgowania okresowego.

W zależności od ustawienia parametru: Wg harmonogramu pozycji, na zakładce: Ogólne księgowania okresowego, w oknie Pozycja księgowania okresowego aktywne są różne pola.

Parametr: Wg harmonogramu pozycji odznaczony:

W polu: Oblicz dla, istnieje możliwość wprowadzenia maski konta o maksymalnej długości 30 znaków, w oparciu o którą będzie generowane księgowanie. Maska konta może zawierać dwa rodzaje znaków:

„*” – zastępuje dowolną ilość znaków,

„?” – zastępuje jeden znak.

Maska konta pozwala na dokonanie przeksięgowań z wielu kont na jedno lub na wiele kont (na koncie docelowym podaje się wtedy wyrażenie obliczające konto zawierające zmienną: Konto, odwołującą się do bieżącego konta zgodnego z maską wprowadzoną w polu: Oblicz dla).

Zaznaczenie pola: Filtr SQL spowoduje wydłużenie pola: Oblicz dla, tak, aby można było wpisać dowolnie długi tekst. Tekst ten musi być poprawnym wyrażeniem SQL.

Uwaga

Możliwe jest rozbicie księgowania za pomocą klucza podziałowego. Aby użyć takiego klucza należy nacisnąć przycisk i wybrać klucz z otwartej listy.

W części okna dotyczącego kwot należy wskazać jaka wartość i z jakiego konta (liczona dynamicznie) będzie księgowana. Do wyliczenia kwoty można posłużyć się wyrażeniem lub zmienną – pozostałe opcje są nieaktywne. Jeżeli wcześniej nie zdefiniowano żadnej zmiennej potrzebnej do obliczenia wartości można skonstruować odpowiednie wyrażenie, wykorzystując pojawiającą się po wybraniu odpowiedniej funkcji wyrażenia listę.

Wybór opcji do budowy wyrażenia

Opcje te dostępne są po wcześniejszym wybraniu odpowiedniej funkcji dostępnej pod ikoną: :

Funkcję konta – wysokość kwoty liczona w oparciu o obroty, salda, per saldo itp. konkretnego konta księgowego.

Dla istniejących funkcji księgowych (takich jak ODT, OCT, SDT, SCT itd.) możliwe jest wykorzystanie dodatkowych parametrów, które precyzyjnie sterują, jakie wartości walutowe mają zostać zwrócone:

Funkcja('Argument', 'Waluta', Flaga)

Funkcję klasy konta – wysokość kwoty liczona w oparciu o obroty, salda, per saldo itp. konkretnej klasy konta.

Funkcję bieżącego kont – jeżeli pole: Oblicz dla, będzie wypełnione, w menu: Wyrażenie, obok opcji: Funkcje konta i Funkcje klasy konta, zostanie wyświetlona opcja: Funkcja bieżącego konta, co pozwoli na wpisanie do pola określającego kwotę jednej z funkcji: ODT(Konto), PSD(Konto) itp. Funkcja (Konto) odwołuje się do maski konta wprowadzone w polu: Oblicz dla. Jeżeli pole: Oblicz dla, jest puste, opcja: Funkcje bieżącego konta, jest nieaktywna.

Wyrażenie SQL – można tu zastosować wyrażenie obliczające konto. w wyrażeniu tym można stosować zmienna konto, o ile wypełniono wcześniej pole: Oblicz dla, Funkcję SQL oraz operatory, podobnie jak przy określaniu konta na schematach księgowych.

Następnie, w części dotyczącej określania kont księgowych należy wybrać konta księgowe po stronie Winien i Ma, na które będzie księgowana dynamicznie wyliczona kwotę w oparciu o wyrażenie wskazane powyżej dane. Zaznaczenie w tym miejscu pola: Wyrażenie, przy którymkolwiek z kont powoduje wydłużenie pola z numerem konta. Pozwala to na wpisanie dowolnie długiego wyrażenia (do 2000 znaków) oraz uaktywnienie pola: Załóż konto.

Po wpisaniu wszystkich informacji należy zatwierdzić nowy schemat przyciskiem: [Zapisz zmiany].

Pozycja księgowania okresowego

Parametr: Wg harmonogramu pozycji zaznaczony:

Jeżeli parametr: Wg. harmonogramu pozycji jest zaznaczony, to w obszarze dotyczącym kwoty możliwe jest zaznaczenie dwóch dodatkowych opcji: Kwota do zaksięgowania lub Dekret.

Jeżeli wybrana zostanie opcja wyrażenie/zmienna – to działanie będzie analogiczne, jak opisano powyżej, przy czym w oknie należy dodatkowo uzupełnić parametry przeniesione z zakładki ogólne związane z obszarem: Częstotliwość.

Kwota do zaksięgowania:

Przy zaznaczonym parametrze wyszarzony zostaje obszar: Oblicz dla. Uzupełnić należy obszar: kwota do zaksięgowania. Po wprowadzeniu kwoty do zaksięgowania, kwota zaksięgowana i kwota, która pozostaje do zaksięgowania wyliczana jest automatycznie.

Pozycja księgowania okresowego, zaznaczony parametr: Kwota do zaksięgowania

W oknie tym umieszczony jest też:

• czek: „Na koniec miesiąca”. Po jego wybraniu, data następnej generacji automatycznie ustawia się na koniec bieżącego miesiąca. Dzięki temu ustawieniu, każda z rat zostanie wygenerowana na koniec miesiąca.
• parametr „Proporcjonalnie do liczby:” udostępnia trzy opcje:
• okresów generacji
• dni w okresie generacji
• dni w pierwszym i ostatnim okresie generacji
• Opcja Proporcjonalnie do liczby okresów generacji pozwala wygenerować harmonogram rat, w którym system wygeneruje ilość rat, na podstawie ustawień w obszarze: Częstotliwość.
• W metodzie proporcjonalnie do liczby dni w okresie generacji, wysokość rat liczona jest proporcjonalnie do liczby dni przypadających na dany okres generacji do całkowitej liczby dni przypadających na wszystkie okresy generacji.
• W metodzie proporcjonalnie do liczby dni w pierwszym i ostatnim okresie generacji, jeżeli okres wyznaczony przez datę rozpoczynającą bieg ważności oraz datę rozpoczęcia generacji, nie będzie obejmował pełnego miesiąca; dla pierwszego i ostatniego miesiąca wysokość rat zostanie wyliczona proporcjonalnie. Dla pozostałych okresów raty będą generowane w równej wysokości.

W oknie należy też wskazać konta, na które księgowanie ma zostać wykonane

Następnie, za pomocą ikony: należy wygenerować harmonogram rat.

Pozycja KO, zakładka: Harmonogram

Dekret:

Przy zaznaczonym parametrze: Dekret, wyszarzony zostaje obszar: Oblicz dla. W części dotyczącej kwoty należy wskazać dekret. Na podstawie wskazanego dekretu uzupełniony zostanie obszar dotyczący Kwoty do zaksięgowania. W oknie uzupełnić należy też obszar związany z częstotliwością księgowania okresowego (analogicznie jak w przypadku zaznaczonego parametru: kwota do zaksięgowania) oraz wskazać konta, na które księgowanie ma zostać wykonane.

Następnie, za pomocą ikony: należy wygenerować harmonogram rat. Wygenerowany harmonogram rat widoczny jest na zakładce Harmonogram pozycji księgowania okresowego.

Pozycja KO, zaznaczony parametr: Dekret

Wygenerowane harmonogramy rat mogą być ręcznie modyfikowane. Przy zapisie zmodyfikowanego ręcznie harmonogramu pojawia się komunikat:

Okno komunikatu przy zapisie harmonogramu modyfikowanego ręcznie

Po wybraniu opcji OK, wstaje formatka zatytułowana Parametry aktualizacji rat harmonogramu. Pozwala ona na wybór jednej z trzech opcji, mających wpływ na sposób aktualizacji rat harmonogramu:

Parametry aktualizacji rat harmonogramu

• raty ręcznie skorygowane oraz ostatnią ratę – wybór tej opcji spowoduje zapisanie rat ręcznie skorygowanych oraz przerzucenie niwelacji różnic na ostatnią ratę niezaksięgowaną i niezmodyfikowaną.
• raty ręcznie skorygowane oraz raty po nich występujące – ta opcja spowoduje zapisanie rat ręcznie skorygowanych oraz przeliczy wszystkie kolejne raty
• raty ręcznie skorygowane bez modyfikacji pozostałych – ta opcja ogranicza aktualizację harmonogramu tylko do rat ręcznie skorygowanych. Może doprowadzić do braku zgodności pomiędzy sumą rat a kwotą do zaksięgowania.

Uwaga

W każdej z metod suma rat jest równa kwocie do zaksięgowania. Ewentualne różnice są uwzględniane w kwocie raty końcowej.

Zgodność wspomnianych kwot może nie być zachowana, w przypadku ręcznej modyfikacji kwot rat i wybraniu opcji raty ręcznie skorygowane bez modyfikacji pozostałych.

Zakładka: Przypomnienie

Zakładka uaktywnia się po zaznaczeniu na zakładce Ogólne parametru: Przypomnij. Znajduję się tutaj lista pracowników przypiętych do danego księgowania okresowego. Listę tę można modyfikować dodając bądź usuwając z niej pracowników. Nie może ona jednak być pusta – przynajmniej jeden pracownik musi być powiązany z księgowaniem okresowym, na którym zaznaczony jest parametr: Przypomnij.

Księgowania okresowe, zakładka: Przypomnienie

Jeżeli w momencie logowania się pracownika do systemu znajdują się jakieś księgowania okresowe z aktualną, bądź wcześniejszą datą generacji, które nie zostały do tej pory wygenerowane, pojawi się Przypomnienie:

Przypomnienie o zaległych/bieżących księgowaniach okresowych

Z poziomu okna: Przypomnienie można:

• wykonać Zadanie Terminarza– służy do tego ikona [Wykonaj]
• podglądnąć Zadanie Terminarza – za pomocą ikony [Edytuj zadanie]  Pojawiające się przypomnienie można odłożyć, bądź wyłączyć całkowicie.

Zestawienia i Sprawozdania GUS

Zestawienia są jednym z narzędzi oceny kondycji finansowej firmy. Stanowią one tzw. wewnętrzną bazę informacji do przeprowadzania analiz. Mają one charakter ewidencyjny, ponieważ liczone są w oparciu o dane zewidencjonowane na kontach księgowych.

Najważniejszym źródłem informacji jest sprawozdanie finansowe. Do jego sporządzania zobowiązane są podmioty prowadzące księgi rachunkowe. Zgodnie z art. 45 Ustawy o Rachunkowości sprawozdanie finansowe składa się z trzech elementów:

• Bilansu
• Rachunku Zysków i Strat
• Informacji dodatkowej

Ponadto podmioty wymienione w art. 64 ust 1 Ustawy o Rachunkowości (np. spółki akcyjne), podlegające corocznemu badaniu, zobowiązane są do sporządzania:

• Zestawienia zmian w kapitale własnym
• Rachunku przepływów pieniężnych

Funkcja: Zestawienia księgowe, udostępnia Użytkownikowi narzędzia pozwalające na budowanie ww. sprawozdań oraz różnego rodzaju raportów wewnętrznych niezbędnych w analizie sytuacji majątkowej i finansowej firmy.

Kreator zestawień księgowych

Kreator zestawień księgowych pozwala na przygotowanie szablonów zestawień księgowych. Predefiniowane zestawienia zostały zdefiniowane na podstawie wzorców zgodnych z Ustawą o Rachunkowości oraz Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości i obejmują następujące typy zestawień:

• Bilans, Bilans Uproszczony wg UoR oraz Bilans wg MSSF/MSR
• Bilans wg MSSF
• Rachunek Zysków i Strat wariant porównawczy oraz kalkulacyjny – wg UoR oraz Rachunek Zysków i Strat w układzie rodzajowym i kalkulacyjnym – wg MSSF/MSR
• Rachunek Przepływów Pieniężnych metodą pośrednią i bezpośrednią – wg UoR oraz MSSF/MSR
• Zmiany w Kapitale Własnym – wg UoR
• Wskaźniki – wg UoR oraz MSSF/MSR

Uwaga

Do poprawnego wyliczenia Wskaźników system wykorzystuje dane zawarte w Bilansie, Rachunku Zysków i Strat oraz Rachunku Przepływów Pieniężnych. Jeśli Użytkownik chciałby korzystać z analizy wskaźnikowej, przy kreowaniu Wskaźników należy wybrać także te wyżej wymienione – informuje o tym stosowny komunikat

Kreator zestawień można uruchomić wybierając opcję: Kreator zestawień księgowych z menu: Narzędzia. Zostanie otwarte okno: Kreator zestawień księgowych.

Kreator zestawień księgowych

Po naciśnięciu przycisku [Dalej] w kolejnym kroku należy określić szablon sprawozdania: zgodny z Ustawą o Rachunkowości dla dużych lub/i małych przedsiębiorstw, Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości lub obydwa równocześnie. W zależności od wskazanych w tym oknie opcji pominięte mogą zostać kolejne kroki kreatora. Jeżeli zaznaczone zostały tylko Sprawozdania wg MSR/MSSF, system przejdzie od razu do kroku 4. Jeżeli zaznaczone natomiast zostały tylko sprawozdania wg UoR krok 4 zostanie pominięty. Przy założeniu, że zaznaczone zostały wszystkie opcje, jak na screenie poniżej system przeprowadzi nas przez kolejne 5 kroków.

Okno: Kreator zestawień księgowych – krok 1 z 5

W kolejnym kroku zostanie wyświetlona lista szablonów zdefiniowanych na podstawie wzorców Ustawy o Rachunkowości dla dużego przedsiębiorcy. Na liście należy wskazać te, które Użytkownik chce wykreować.

Okno: Kreator zestawień księgowych – krok 2 z 5

W trzecim kroku zostanie wyświetlona lista szablonów zdefiniowanych na podstawie wzorców Ustawy o Rachunkowości dla małego przedsiębiorcy.

Kreator zestawień księgowych – krok 3 z 5

W kroku kolejnym następuje wybór szablonów sprawozdań zdefiniowanych według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

Okno: Kreator zestawień księgowych – krok 4 z 5

Krok piąty to zakończenie kreowania szablonów zestawień. Szablony wskazane w kroku numer 2, 3 i 4 będą widoczne na liście zestawień.

Wykreowane zestawienia księgowe można w dowolny sposób modyfikować. W szczególności należy poszczególnym pozycjom zestawień przypisać odpowiednie definicje (czyli kwoty pochodzące z kont księgowych, mające składać się na daną pozycję). Użytkownik może też wedle własnego uznania zmieniać/dodawać nowe szablony przypisane danemu zestawieniu. Więcej informacji na ten temat znajduje się w kolejnych podrozdziałach.

Lista zestawień księgowych

Listę zestawień można wywołać poprzez naciśnięcie przycisku: [Zestawienia] lub poprzez wybranie funkcji: Zestawienia, z menu: Księgowość. Po wykonaniu tych kroków mamy do wyboru:

• Bilans
• Rachunek wyników
• Cash – Flow
• Inne
• Listę zestawień
• Sprawozdania GUS

Pozycja: Lista zestawień. zawiera wszystkie zestawienia dostępne w systemie, w tym wszystkie wymienione powyżej, nie zawiera natomiast sprawozdań GUS.

Lista zestawień

Na liście zestawień dostępne są następujące funkcje:

– umożliwia zawężenie wyświetlanej listy zestawień do zestawień typu bilans, rachunek wyników, Cash Flow lub innych

[Nowy] – dodaje nowe zestawienie

[Karta] – edytuje istniejące zestawienie

[Usuń] – usuwa zestawienie

[Eksport definicji zestawień] – pozwala eksportować zestawienie do pliku

[Import definicji zestawień] – służy do importu wcześniej wyeksportowanych zestawień

Archiwalne – po zaznaczeniu parametru na liście widoczne będą zestawienia, które zaznaczony mają parametr: Archiwalne. Będą one prezentowane w kolorze szarym.

Zestawienia, zakładka: Ogólne

Na zakładce znajduje się nazwa i opis zestawienia. W tym miejscu znajduje się też schemat numeracji. Przy definiowaniu schematu numeracji określone zostaje, w jaki sposób będą numerowane kolejne poziomy zestawienia (maksymalnie można zdefiniować 10 poziomów). Definiując poszczególne poziomy danego zestawu można przypisać im numerację według cyfr arabskich, dużych cyfr rzymskich, małych cyfr rzymskich, dużych liter, małych liter lub mogą być nie numerowane.

Karta zestawienia, zakładka Ogólne

Po zdefiniowaniu schematu numeracji określane są: rodzaj zestawienia (Bilans, Rachunek wyników, Cash Flow, Inne) oraz czy zapisy z bufora mają być uwzględniane w liczeniu wartości pozycji zestawienia (Tak), czy nie (Nie).

Definicje zestawienia można oznaczyć parametrem: Archiwalne.

– po zaznaczeniu parametru i naciśnięciu ikony: Warunki dekretów zostaje otwarte okno: Warunek dekretów, gdzie należy uzupełnić wartości dla atrybutów lub wymiarów analitycznych dekretów.

– parametr pojawia się po zaznaczeniu parametru: warunki dekretów i działanie jego jest analogiczne, przy czym warunki budowane są w oparciu o wymiary analityczne.

Filtr Warunki dekretów zawęża obliczanie obrotów, sald, wskazanych w wyrażeniu do dekretów ocechowanych wymiarami analitycznymi lub atrybutami wskazanymi w definicji filtra.

-parametr umożliwia eksport sprawozdania do aplikacji e-Sprawozdania. Po jego zaznaczeniu pojawia się dodatkowa sekcja, w której Użytkownik ma możliwość określenia typu oraz elementu sprawozdania.

– umożliwia wybranie typu sprawozdania: jednostka inna (zgodnie z załącznikiem nr 1 do Ustawy o Rachunkowości) lub jednostka mała (wariant uproszczony dla małych jednostek).

– umożliwia wybranie elementu sprawozdania:

• Bilans
• RZiSKalk – Rachunek zysków i strat w wariancie kalkulacyjnym
• RZiSPor – Rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym
• PrzeplywyPosr – Rachunek przepływów pieniężnych sporządzony metodą pośrednią
• PrzeplywyBezp – Rachunek przepływów pieniężnych sporządzony metodą bezpośrednią
• ZestZmianWKapitale – Zestawienie zmian w kapitale własnym

Dostępność powyższych elementów uwarunkowana jest rodzajem zestawienia księgowego.

Zestawienia, zakładka: Pozycje

Na zakładce znajduje się drzewo (struktura) zestawienia. Powstaje ona poprzez dodawanie kolejnych pozycji zestawienia według odpowiedniej hierarchii.

Karta zestawienia, zakładka Pozycje

Budowę zestawienia rozpoczyna się od pnia drzewa czyli poziomu 1 – w przypadku bilansu jest to pozycja aktywa/pasywa. Następnie dodawane są pozycje poziomów niższych. Budowę pierwszego poziomu rozpoczyna się od naciśnięcia przycisku: [Dodaj pozycję na tym samym poziomie]. Aby dodać pozycję niższego poziomu, należy nacisnąć strzałkę przy przycisku: i z rozwijalnego menu wybrać opcję: Dodaj pozycję na niższym poziomie.

Uwaga

Przy dopisywaniu kolejnych pozycji ważne jest, aby zwracać uwagę, na którym poziomie znajduje się kursor

Na zakładce: Pozycje zestawienia księgowego dostępny jest parametr: Nie uwzględniaj danych z kont archiwalnych. Jeżeli parametr zostanie zaznaczony, dane z kont archiwalnych nie będą uwzględniane podczas przeliczania zestawienia.

W trakcie dodawania pozycji zostanie otworzone okno: Pozycja zestawienia.

Okno: Pozycja zestawienia

Pozycja zestawienia, zakładka: Ogólne

Na zakładce znajduje się dokładna nazwa pozycji oraz znak, z jakim pozycja ta będzie się pojawiać na zestawieniu:

• plus (+)
• minus (-)
• zero (0)

Pozycja zestawienia, zakładka Ogólne

W tym miejscu jest również określone, czy pozycja ma być liczona w oparciu o wszystkie zapisy, także te wprowadzone na brudno (bufor), czy tylko w oparciu o zapisy zatwierdzone.

Znak zero (0) ustalany jest wtedy, gdy jakaś pozycja musi obowiązkowo być wykazana w zestawieniu, a nie będzie sumowana z innymi pozycjami zestawienia.

Jeżeli na zakładce: Ogólne zestawienia zaznaczony jest parametr: Eksport do e-Sprawozdań Finansowych, na pozycji dostępna jest dodatkowa sekcja: Element e-SF.

Dla każdej pozycji, która ma się przenosić do e-Sprawozdań finansowych należy wskazać jej kod po stronie aplikacji E-sprawozdania. Lista możliwych do wybrania kodów jest dostępna na liście rozwijalnej: Element e-SF. Jeśli pozycja ta nie ma określonego kodu, ale i tak chcemy ją przenieść do aplikacji należy wybrać kod PozUszcz – Pozycja uszczegóławiająca. Wskazanie pozycji uszczegóławiającej nie jest możliwe na najwyższym poziomie zestawienia.

Jeśli wartość danej pozycji nie ma być przenoszona do aplikacji e-Sprawozdania, należy zaznaczyć parametr: Nie przekazuj do e-SF.

Pozycja zestawienia, zakładka: Definicje

Zakładka służy do określenia, co i w jaki sposób ma policzyć dopisywana pozycja zestawienia. Definicja jest podpinana do gałęzi najniższych w hierarchii.

Zakładka: Definicje, zawiera listę elementów, z których każdy kryje w sobie pewną wartość. Wartość ta oznaczona jest przez definicję wyświetlaną w kolumnie: Definicja, co ułatwia analizę kwot składowych.

Suma wartości elementów z listy daje wartość pozycji, przy czym elementy mogą być opatrzone znakami plus lub minus.

Podczas dodawania definicji zostanie otworzone okno: Definicja zestawienia .

Definicja zestawienia

Elementami okna: Definicja zestawienia są:

• Wyrażenia
• Warunki dekretów
• Zmienna
• Zestawienia

Po naciśnięciu przycisku , zostaje rozwinięty następujący wybór funkcji:

Wybór funkcji dla wyrażenia

Jeżeli w tym miejscu zostanie wybrana funkcja konta lub funkcja klasy kont, to możliwy będzie wybór:

• PS0 – bilans otwarcia Persaldo zero,
• DT0 – Bilans otwarcia Debet zero,
• CT0 – bilans otwarcia Credit zero,
• ODT – obroty Debet (Obroty w zadanym okresie),
• OCT – Obroty Credit (Obroty w zadanym okresie),
• KDT – obroty narastająco Debet (od początku roku),
• KCT – obroty narastająco Credit (od początku roku),
• PSD – Persaldo,
• SDT – Saldo Debet,
• SCT – Saldo Credit,
• DPSD – Przyrost Salda (przyrost w zadanym okresie),
• DSDT – Przyrost Salda Debet (przyrost w zadanym okresie),
• DSCT – Przyrost Salda Credit (przyrost w zadanym okresie).

Dla istniejących funkcji księgowych możliwe jest wykorzystanie dodatkowych parametrów, które precyzyjnie sterują, jakie wartości walutowe mają zostać zwrócone:

Funkcja('Argument', 'Waluta', Flaga)

Gdzie:

• ‘Argument’ – Identyfikator konta – może to być numer konta, maska, klasa lub zakres kont, dla których funkcja ma obliczyć wartość, np. ‘206’ – konto wielowalutowe, Dekrety w walucie transakcji: EUR, USD, CZK
• ‘Waluta’ – Opcjonalny) Symbol waluty (np. ‘EUR’, ‘USD’), która ma być brana pod uwagę przy obliczeniach, np. ‘EUR’ – funkcja będzie operować tylko na dekretach powiązanych z walutą EUR.
• Flaga – (Opcjonalny) Określa, w jakiej walucie ma być zwrócony wynik:
• 0 – zwróć kwotę w walucie transakcji (np. w EUR).
• 1 – zwróć kwotę w walucie systemowej (np. w PLN).

Uwaga

Dla standardowych kont w walucie systemowej np. 201 w PLN działanie funkcji nie ulega zmianie.

ODT(‘201’) → zwróci obroty debetowe konta 201 w walucie systemowej (PLN).

Przyklad

Konto walutowe na stałe powiązane z jedną walutą obcą np. 204 w EUR.

ODT(‘204’) → Domyślnie zwróci obroty w walucie konta, czyli w EUR.
ODT(‘204’, ‘EUR’, 0) → Jawnie zwróci obroty w EUR (wynik ten sam co powyżej).
ODT(‘204’, ‘EUR’, 1) → Zwróci obroty w walucie systemowej (PLN) dla transakcji na tym koncie.
ODT(‘204’,,1) → Skrócony zapis, który również zwróci obroty w PLN.
ODT(‘204’, ‘USD’, 0) → Zwróci 0, ponieważ waluta USD jest niezgodna z walutą konta (EUR).

Przyklad

Konto wielowalutowe np. 206 z zapisami w EUR, USD, CZK

ODT(‘206’) → Domyślnie zwróci sumę obrotów w walucie systemowej (PLN) dla wszystkich transakcji, niezależnie od ich oryginalnej waluty.
ODT(‘206’, ‘EUR’, 0) → Zwróci sumę obrotów wyłącznie dla transakcji w EUR, wyrażoną w EUR.
ODT(‘206’, ‘EUR’, 1) → Zwróci sumę obrotów wyłącznie dla transakcji w EUR, wyrażoną w walucie systemowej (PLN).
ODT(‘206’, ‘USD’, 1) + ODT(‘206’, ‘CZK’, 1) → Zwróci sumę obrotów w PLN dla transakcji przeprowadzonych w USD oraz CZK.

Przyklad

Konto pozabilansowe w walucie EUR powiązane z kontem w PLN np. konto 903 w EUR powiązane z kontem 203 w PLN. Wywołanie funkcji dla konta pozabilansowego 903 domyślnie operuje na jego walucie, czyli EUR. Aby uzyskać wartość w walucie systemowej, należy użyć odpowiedniej flagi.

ODT(‘903’) → Zwróci obroty w EUR.
ODT(‘903’, ‘EUR’) → Zwróci obroty w EUR.
ODT(‘903’, , 0) → Zwróci obroty w EUR.
ODT(‘903’, ‘EUR’, 1) → Zwróci obroty w PLN.
ODT(‘903’, , 1) → Zwróci obroty w PLN.
ODT(‘903’, ‘USD’) → Zwróci 0, ponieważ waluta USD jest niezgodna z walutą konta (EUR).

Przyklad

Konto w walucie systemowej powiązane z kontem w walucie np. konto 203 w PLN powiązane z kontem pozabilansowym 903 w EUR. Wywołanie funkcji dla konta 203 będzie analizować zapisy wyłącznie na tym koncie w walucie PLN, a nie na powiązanym z nim koncie pozabilansowym.

ODT(‘203’) → Zwróci obroty w PLN.
ODT(‘203’, ‘PLN’) → Zwróci obroty w PLN.
ODT(‘203’, , 1) → Zwróci obroty w PLN.
ODT(‘203’, ‘EUR’) → Zwróci 0, ponieważ na tym koncie nie ma zapisów w walucie EUR. System nie sięga automatycznie do powiązanego konta pozabilansowego 903.
ODT(‘203’, ‘EUR’, 1) → Zwróci 0, ponieważ na tym koncie nie ma zapisów w walucie EUR. System nie sięga automatycznie do powiązanego konta pozabilansowego 903.

Aby uzyskać wartość w walucie obcej (EUR) dla tego typu transakcji, należy w definicji odwołać się bezpośrednio do konta pozabilansowego, np. ODT(‘903’).

Po zaznaczeniu parametru uaktywnia się rozwijana lista, z wartościami: Domyślnie lub wybierz. Po wybraniu opcji „Domyślnie” system uwzględni wyrażenie dotyczące atrybutów z nagłówka zestawienia księgowego. Jeżeli Użytkownik wskaże opcję „Wybierz”, to system uwzględni wyrażenie określone na definicji. Zaznaczenie parametru: Warunki dekretów możliwe jest, tylko wtedy, jeżeli w oknie zaznaczony jest parametr: Wyrażenie. Dla Zmiennej i Zestawienia parametr: Warunki dekretów jest wyszarzony.

Wybranie przycisku: , spowoduje otwarcie okna z listą zmiennych. Wybrana zmienna będzie odtąd obliczać wartość pozycji.

Po naciśnięciu przycisku: będzie możliwość wybrania gałęzi tego samego lub innego zestawienia (np. do gałęzi bilansu Zysk/Strata netto można podpiąć odpowiednią gałąź z wcześniej sporządzonego Rachunku wyników).

Po określeniu odpowiedniego typu pozycji, w dolnej części okna: Definicji zestawienia, określany jest znak edytowanego elementu. Wybrany znak widoczny będzie na liście elementów zakładki Definicja w postaci „+” lub „-”.

Uwaga

Jeśli pozycja zestawienia jest zdefiniowana jako wyrażenie SQL, dla określania zakresu dat dla okresu, za który ma zostać przeliczone zestawienie, konieczne jest posłużenie się zmiennymi:

• @Data_Od_SQL – początek okresu obliczeń,
• @Data_Do_SQL – koniec okresu obliczeń

Jeżeli kolumna zestawienia księgowego ma ustawiony okres obliczeń od 2013-01-01 do 2013-12-31, to pod zmienną @Data_Od_SQL zostanie podstawiona wartość 20130101, a pod zmienną @Data_Do_SQL wartość 20131231.

Stosując zapytanie SQL w zestawieniu księgowym z odwołaniem do powyższych parametrów, należy pamiętać o odpowiednim formatowaniu dat.

Definicja pozycji zestawienia księgowego

select sum(dt_kwota) from cdn.dekrety where dt_konto like ‘4%’ and DT_DataDekr between (select datediff( dd,’18001228′, ‘ @Data_Od_SQL’)) AND (select datediff( dd,’18001228′, ‘ @Data_Do_SQL’)).

Zestawienia, zakładka: Szablony

Zakładka jest miejscem przechowywania wzorców zestawień.

W tym miejscu zostaje ustalone, jakie kolumny mają tworzyć nowe zestawienie, czyli układ poziomy zestawienia (w odróżnieniu od zakładki: Pozycje, gdzie ustalany jest układ pionowy). Na przecięciu pozycji z kolumnami, zakładka tworzy pola, w które wstawiane będą wartości liczbowe.

Nazwy szablonu dla opisywanej zakładki (zamiast nazwy kolumny) użyto nieprzypadkowo, ponieważ poziomych układów zestawienia można przygotować nawet kilkanaście. Idea polega na tym, aby nie trzeba było przygotowywać kilkunastu różnych zestawień w różnych przekrojach ale jedno, dla którego będzie można zastosować szablony pozwalające osiągnąć ten sam efekt.

Zestawienie, zakładka: Szablony

Zdefiniowane szablony dostępne są potem jako lista wyboru na zakładce Pozycje w polu: Szablon.

Jeżeli w polu: Szablon, zostanie wybrany inny szablon, wówczas można się spodziewać, że zakładka Pozycje będzie zawierać inne pozycje. Dla różnych nazw szablonów powstaną zestawienia w różnych przekrojach.

Nowy szablon można dodać poprzez naciśnięcie przycisku: [Nowy] na zakładce Szablony. Zostanie otworzone okno: Edycja szablonu.

Edycja szablonu, zakładka: Ogólne

Na zakładce: Ogólne, w oknie: Edycja szablonu, znajduje się tylko nazwa i opis szablonu oraz określone jest, czy szablon ma być widoczny tylko dla konkretnego centrum.

Na zakładce: Zmienne znajduje się lista zmiennych czasowych, które wykorzystane są na zakładce Kolumny. Pod pojęciem zmiennej czasowej kryje się pewien okres: od dnia – do dnia. System pozwala skorzystać z czterech standardowych okresów w systemie oraz dowolnej liczby innych, zdefiniowanych przez Użytkownika.

Edycja szablonu, zakładka: Zmienne

Nową zmienną czasową dodaje się poprzez naciśnięcie przycisku: [Nowy].

W aktywnym oknie należy podać nazwę zmiennej, oraz wybrać jeden z okresów z rozwijanej listy. Do wyboru są następujące możliwości:

• domyślny – ustawiony w opcji: Daty obliczeń,
• bieżący miesiąc – wynikający z ustawień daty systemowej,
• poprzedni miesiąc – miesiąc poprzedzający miesiąc bieżący,
• bieżący okres obrachunkowy – zdeklarowany w opcji: Konfiguracja systemu (Zakładka Parametry),
• inny – dowolnie ustalony przez Użytkownika, przy którym należy podać datę początku i końca okresu.

Edycja zmiennej zestawienia

Na zakładce: Kolumny określone jest z ilu kolumn liczbowych ma składać się zestawienie.

Ilość kolumn wyświetlanych w zestawieniu odpowiada ilości tytułów na liście. Kolejność kolumn w zestawieniu (porządek od lewej strony) odpowiada kolejności tytułów na liście (porządek od góry).

Edycja szablony, zakładka: Kolumny

Ustalanie kolejności pozycji na liście może być wykonywane poprzez użycie przycisków: [Przesuń w górę], [Przesuń w dół], które służą do przesuwania zaznaczonej linijki w górę lub w dół. Dodawanie nowej kolumny do zestawienia realizowane jest poprzez wybór przycisku: [Nowy]. Po jego naciśnięciu zostanie otworzone okno: Edycja kolumny zestawienia.

W aktywnym oknie należy wpisać tytuł kolumny oraz wybrać format w polu: Format. w ten sposób określa się format, w jakim mają być wyświetlane liczby w zestawieniu (np. ilość miejsc dziesiętnych, zapis procentowy).

Wybierając przycisk: Wyrażenie, zostanie wyświetlona lista zawierająca zdefiniowane wcześniej zmienne czasowe na zakładce: Zmienne. Tu należy zdecydować, z jakiego okresu zostaną pobrane dane do zestawienia.

Edycja kolumny zestawienia

Po naciśnięciu przycisku: Wyrażenie i wybraniu jednej ze zmiennych zostaje rozwinięta lista jak na rysunku poniżej.

Zestawienia/Ustalanie wyrażenia

Kolumna może pokazywać:

• wartości proste – np. zgodnie z formułami obliczeń kolejnych pozycji zestawienia (z definicji pozycji) za zadany okres (z definicji kolumny). Aby nadać taki status kolumnie należy z rozwiniętej drugiej listy wybrać opcję: wartość;
• wartość zbiorczą (zagregowaną), taką jak w pozycji grupy nadrzędnej tj. z wyższego poziomu zestawienia. Do obliczenia wartości pól nie są wtedy używane formuły poszczególnych pozycji. Wartości te zapożyczane są z pozycji stojącej wyżej w hierarchii zestawienia – wartość grupy nadrzędnej;
• wartość zbiorczą (zagregowaną) taka jak w pozycji grupy głównej tj. z pnia drzewa zestawienia. Do obliczenia wartości pól nie są wówczas używane formuły poszczególnych pozycji. Wartości te zapożyczane są z pozycji stojącej na szczycie zestawienia np. z pozycji Aktywa – wartość grupy głównej;
• udział wartości pozycji w wartości grupy głównej lub grupy nadrzędnej – odpowiednio: udział w grupie głównej, udział w grupie nadrzędnej. Warianty te wykorzystywane są najczęściej przy analizie wskaźnikowej.

Reasumując:

Wartość – prosta wartość pozycji (np. obroty konta) za okres (ten zależy od wybranej zmiennej).

Wartość grupy nadrzędnej – wartość obliczona dla pozycji położonej o jeden poziom wyżej w hierarchii zestawienia.

Wartość grupy głównej – wartość obliczona dla pozycji położonej na najwyższym poziomie (tzw. pień zestawienia).

Udział w grupie nadrzędnej – iloraz wartość/wartość grupy nadrzędnej.

Udział w grupie – iloraz wartość/wartość grupy głównej.

Efektem końcowym działania będzie wpisanie wyrażenia w pole obok przycisku. Wyrażenie to można modyfikować w ramach dostępnych opcji.

Aby zatwierdzić wprowadzone dane należy nacisnąć przycisk: [Zapisz zmiany].

Wpływ parametru: Bufor, na prezentację danych w zestawieniu księgowym

Wartość parametru: bufor ustawia się w nagłówku zestawienia księgowego, w definicji pozycji oraz w szablonie.

• jeżeli w definicji pozycji zostanie ustawiona wartość parametru na: Tak lub Nie, w szablonie na: Domyślnie – wartości będą wyliczone w oparciu o ustawienia definicji pozycji
• jeżeli w definicji pozycji zostanie ustawiona wartość parametru na: Domyślnie, w szablonie na Tak lub Nie – wartości będą wyliczone zgodnie z ustawieniami w szablonie,
• jeżeli w definicji pozycji zostanie ustawiona wartość parametru na: Tak lub Nie, w szablonie także na: Tak lub: Nie – wartości będą prezentowane zgodnie z ustawieniami w definicji pozycji.
• jeżeli w definicji pozycji zostanie ustawiona wartość parametru na: Domyślnie, w szablonie także na Domyślnie – wartości będą wyliczone zgodnie z ustawieniami w nagłówku zestawienia.

Uwaga

Istnieje możliwość wydruku zestawienia, na którym uwzględniona będzie również definicja danej pozycji zestawienia

Aby wywołać taki wydruk, należy z poziomu konkretnego zestawienia wybrać wydruk z dopiskiem: definicja, a następnie w oknie: Ustalenie parametrów wydruku zaznaczyć czek: Pokazać definicję.

Wydruk definicji zestawienia księgowego, Ustalenie wartości parametrów wydruku

Przy tak ustalonych parametrach wydruku, oprócz nazwy pozycji pojawiać się też będzie jej definicja:

Wydruk zestawienia księgowego z definicją pozycji

Sprawozdania GUS

W systemie Comarch ERP XL udostępnione są formularze sprawozdań GUS:

• F-01/I-01: Sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz nakładach na środki trwałe
• DG-1: Meldunek o działalności gospodarczej, wraz z załącznikiem dla przedsiębiorstw budowlanych

W związku z wprowadzeniem powyższych deklaracji wprowadzone zostały również zmiany w pieczątce firmy. Zmiany dotyczą pól:

• Adres e-mail sekretariatu
• Dane osoby sporządzającej sprawozdania GUS
• Symbol Polskiej Klasyfikacji Działalności firmy (PKD 2007)

Pola te należy uzupełnić w celu prawidłowego pobierania danych na deklaracje.

Formularze obliczane są w oparciu o wyrażenia zdefiniowane przez użytkownika, analogicznie jak deklaracje podatkowe CIT. Wyrażenia dla poszczególnych pozycji formularza można tworzyć w oparciu o:

• Wartości pozycji zestawień księgowych
• Funkcje kont/klasy kont
• Predefiniowane zmienne
• Wyrażenie SQL
• Wartości innych pól sprawozdania/ wartości pól poprzednich sprawozdań

Funkcjonalność została przygotowana do wprowadzania kolejnych wersji formularzy, między innymi udostępniono opcję przenoszenia wyrażeń z poprzedniej wersji sprawozdania.

Sprawozdanie F-01 – opcje definiowania wyrażeń

Ponadto w systemie udostępnione zostały wydruki ww. formularzy zgodne z wzorami GOFIN.

Grupowanie kont

Funkcja: Grupowanie kont, została wprowadzona w celu usprawnienia wykonywania prac związanych z planem kont. Jest ona bardzo przydatna w przypadku firm o rozbudowanej analityce kosztowej (konta grupy 4 i 5), gdyż w przypadku takich firm dużą niedogodnością jest konieczność wielokrotnego zakładania identycznie wyglądających gałęzi planu kont. Funkcja: Grupowanie kont, pozwala na automatyczne zakładanie wielu kont analitycznych do kont wykazanych w definicji grupy. Konta tworzą się równolegle po dopisaniu nowego konta przez Operatora do jednego z kont wskazanych w grupie.

Lista: Grupowanie kont jest dostępna z menu: Narzędzia. Po jej wybraniu zostanie otworzone okno: Grupowanie kont.

Grupowanie kont

Lista ta składa się z dwóch kolumn:

• Grupa – zawiera nazwy poszczególnych grup kont,
• Aktywna – zawiera okresy, w którym poszczególne grupy są aktywne.

Znajdują się też na niej następujące ikony:

[Synchronizuj grupę] – służy do przypisania wszystkich kont analitycznych podrzędnych wobec jakiejś syntetyki z grupy do wszystkich pozostałych syntetyk grupy, w których tych kont jeszcze nie ma.

[Nowy] – służy dodawaniu nowej grupy kont do listy.

[Karta] – służy edytowaniu poszczególnych grup (w trakcie edycji można modyfikować daną grupę).

[Usuń] – służy do usuwania poszczególnych grup.

Ponadto w oknie: Grupowanie kont umożliwiono zawężenie wyświetlanych grup tylko do grup, które są aktywne w danym okresie oraz tych, które są aktywne we wszystkich okresach. Zawężenie to jest możliwe poprzez zaznaczenie pola: .

W trakcie dodawania nowej grupy zostanie otworzone okno: Grupa kont.

W aktywnym oknie należy uzupełnić nazwę grupy kont, określić czy jest ona aktywna czy też nie, a jeżeli tak, to czy jest aktywna zawsze, czy tylko w wybranym okresie.

Okno podzielone jest na dwie sekcje: Grupuj konta i Pomiń konta analityczne.

W każdej z sekcji znajdują się następujące ikony:

[Dodaj] – służy dodawaniu do grupy nowych kont z planu kont (po jej naciśnięciu zostanie otwarte okno z planem kont).

[Podgląd] – służy edytowaniu karty danego konta (po jej naciśnięciu zostanie podniesiona do podglądu karta podświetlonego na liście konta.

[Usuń] – służy usuwaniu poszczególnych kont z listy.

Grupa kont

Uwaga

Grupowanie kont działa podczas dopisywania nowego konta analitycznego w planie kont. Zostaje wówczas uruchomiona procedura sprawdzania, czy konto syntetyczne nadrzędne wobec dopisywanego właśnie konta znajduje się w jednej z grup kont. Jeżeli tak, konta o takiej samej końcówce numeru zostaną dopisane do wszystkich syntetyk z tej grupy

Z procesu grupowania można wyłączyć wskazane konta analityczne. Należy wówczas w sekcji: Pomiń konta analityczne, wskazać konta analityczne, które mają być pominięte podczas grupowania.

Grupowanie kont może zostać wykorzystane w celu automatycznego zakładania kont walutowych. w tym celu konieczne jest utworzenie takiej grupy kont, która będzie zawierała:

• konta złotówkowe rozrachunków z kontrahentami,
• konta pozabilansowe w walutach obcych, na których będą ewidencjonowane wartości w walutach.

Utworzenie takiej grupy jest niezbędne do automatycznego zakładania kont walutowych podczas dopisywania kartotek kontrahentów lub podczas księgowania dokumentów na konta walutowe.

Kręgi kosztów

Reguły zamkniętego kręgu kosztów, pozwalają jednostkom prowadzącym różnorodną działalność na ustalenie rzeczywistych kosztów świadczeń na potrzeby wewnętrzne, wywodzących się z kosztów operacyjnych o charakterze rodzajowym. Przestrzeganie zasad zamkniętego kręgu kosztów i zmiany stanu produktów umożliwia jednostkom wybór i sporządzanie rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym, który w zakresie analizy kosztów w powiązaniu z danymi wynikającymi z ksiąg ma większą wartość poznawczą niż kalkulacyjny wariant sprawozdania.

Zagadnienia kręgu kosztów występują w firmach stosujących w zakresie rachunku kosztów konta zespołu 4 „Koszty według rodzajów i ich rozliczenie” oraz konta zespołu 5 „Koszty według rodzajów działalności i ich rozliczenie” lub tylko konta zespołu 5 z ustaleniem kosztów rodzajowych.

W systemie Comarch ERP XL umożliwiono kontrolę kręgu kosztów. Liczba zdefiniowanych kręgów kosztów może być dowolna, a samo ich zdefiniowanie pozostawiono Użytkownikowi systemu.

Istnieje możliwość włączenia kontroli kręgu kosztów „online”. Oznacza to, że kontrola zadziała w momencie wprowadzania zapisu zbiorczego – podczas zapisywania każdego zapisu zbiorczego (zarówno „ręcznego” jak i pochodzącego z księgowania dokumentów czy księgowań okresowych) sprawdzana jest kontrola spełniania przez ten zapis kręgów kosztów. Uzależnione jest to od zaznaczenia w konfiguracji, na zakładce: Księgowość/Parametry 1, parametru: Kontrola kręgu kosztów.

Lista kręgów kosztów jest dostępna z menu: Narzędzia.

Okno z listą kręgów składa się z dwóch kolumn:

• Nazwa – zawiera nazwy poszczególnych kręgów,
• Okres – zawiera okres, w który dany krąg kosztów jest aktywny.

W aktywnym oknie znajdują się dodatkowo następujące ikony:

[Raport niezgodności] – służy generowaniu raportu niezgodności dla danego kręgu kosztów lub danych elementów, w wyniku którego zostanie wyświetlona lista zapisów księgowych, które wykraczają poza krąg kosztów.

[Nowy] – służy dodawaniu nowych kręgów kosztów.

[Karta] – służy podnoszeniu danego kręgu kosztów do edycji.

[Usuń] – służy usuwaniu zbędnych kręgów.

Archiwalne – po zaznaczeniu parametru na liście widoczne będą kręgi kosztów, które zaznaczony mają parametr: Archiwalne. Będą one prezentowane w kolorze szarym.

Kręgi kosztów

Podczas definiowania kręgów zostanie otworzone okno: Krąg kosztów .

Krąg kosztów, zakładka: Ogólne

Na zakładce: Ogólne, znajduje się nazwa kręgu oraz okres, w którym dany krąg ma być aktywny. Jeżeli istnieje potrzeba zawężenia okresu aktywności danego kręgu, wówczas w miejscu: Aktywny należy wybrać pole i z listy dostępnych okresów wybrać odpowiedni dla danego kręgu.

Krąg kosztów, zakładka: Ogólne

Ponadto, na zakładce znajdują się parametry, mające wpływ na kontrolę kręgu kosztów „online”:

Kontrola podczas wprowadzania zapisów:

• Reakcja – w polu określa się sposób reakcji systemu na niespełnienie przez zapis danego kręgu kosztów. Wybór opcji: ostrzeżenie, pozwala na wprowadzenie zapisu księgowego nie spełniającego równości kręgów kosztów. Przy zapisie pojawi się stosowne ostrzeżenie. Wybór opcji: błąd, uniemożliwi zapisanie zapisu księgowego nie spełniającego równości kręgów kosztów. Wybór opcji: brak (tylko raportowanie), pozwoli na wprowadzenie zapisu księgowanego nie spełniającego równości kręgów kosztów, bez jakiejkolwiek informacji dla Użytkownika. Informacja o zaburzeniu kręgów zostanie wykazana tylko w raporcie wykonanym przez Użytkownika.
• Dziennik – parametr decyduje o sprawdzaniu spełnienia danego kręgu kosztów tylko dla zapisów pochodzących ze wskazanego dziennika. Możliwe jest także wybranie kontroli we wszystkich dziennikach.

Archiwalny –kręgi kosztów można oznaczać parametrem Archiwalny.

Krąg kosztów, zakładka: Elementy

Na zakładce znajdują się wszystkie składowe danego kręgu kosztów. Są one przedstawione w podziale na dwie kolumny:

• Nazwa – zawiera nazwy poszczególnych elementów kręgu kosztów.
• Maska/Filtr – zawiera konta, które należą do definiowanego kręgu (można wskazać konta bezpośrednio z planu kont lub skorzystać z definicji zespołów kont).

Krąg kosztów, zakładka Elementy

Karta każdego z elementów kręgu kosztów składa się z dwóch zakładek.

Element kręgu kosztów, zakładka: Ogólne

Na zakładce: Ogólne znajduje się nazwa elementu kręgu kosztów oraz konta, które należą do danego kręgu kosztów. w polu: Konto, dostępna jest lista opcji, z której można wybrać albo konto bezpośrednio z planu kont albo zespół kont predefiniowanych w systemie:

Wybór grupy kont

Na zakładce: Zaawansowane można określić wchodzące do kręgu kosztów konta za pomocą odpowiedniego wyrażenia – maski.

Element kręgu kosztów, zakładka: Zaawansowane

Przyklad

Po zaznaczeniu parametru “Kontrola uwzględnia strony księgowań” system weryfikuje zgodność kwot w ramach sald poszczególnych stron dekretu.

Przykładowo dla kręgu dotyczącego kont zespołu 4* i konta 490. Na jednym z elementów kręgu (nieistotne którym) należy zaznaczyć parametr: Porównuj do przeciwnej strony księgowań.

Element kręgu kosztów z zaznaczonym porównaniem do przeciwnej strony księgowań

Na drugim elemencie należy pozostawić parametr odznaczony, ponieważ konta kosztowe zespołu 4* powinny znajdować się w dekrecie po przeciwnej stronie w stosunku do konta Rozliczenie kosztów.

Element kręgu kosztów z odznaczonym parametrem

Poniżej dekret spełniający kręg kosztów z kontrolą uwzględniającą strony księgowań:

Dekret spełniający kręg z kontrolą strony księgowań

Poniżej dekret spełniający kręg standardowy, który zostanie zinterpretowany jako niespełniający kręgu z kontrolą strony księgowań:

Dekret spełniający kręg standardowy, niespełniający kręgu z kontrolą strony księgowań

Jednolity plik kontrolny

W systemie Comarch ERP XL istnieje możliwość eksportu danych do pliku XML w formie Jednolitego Pliku Kontrolnego (JPK). Wdrożenie Jednolitego Pliku Kontrolnego (JPK) jest związane z ustawą z dnia 10 września 2015r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649). Na mocy tej ustawy do Ordynacji podatkowej został wprowadzony art. 193a, który nakłada na przedsiębiorców obowiązek udostępniania organom podatkowym informacji elektronicznych w spójnej formie. Przedsiębiorstwa muszą przesyłać fiskusowi w postaci XML szczegółowe dane handlowe i finansowo-księgowe. Na żądanie organów kontrolujących będzie należało w tej formie wysłać księgi rachunkowe (JPK_KR), wyciągi bankowe (JPK_WB), faktury VAT (JPK_FA), operacje magazynowe (JPK_MAG). Dodatkowo do 25 dnia następnego miesiąca bez uprzedniego wezwania należy w formie elektronicznej przesyłać deklaracje i rejestry VAT (JPK_V7).

Operator, aby mógł wygenerować, bądź edytować pliki JPK, musi mieć na swojej karcie zaznaczony parametr: Generowanie JPK. Dostęp do tej funkcjonalności ograniczony został ze względu na bardzo duży zakres informacji wchodzących w zakres JPK, które mogą być wrażliwe z punktu widzenia przedsiębiorstwa.

Karta operatora, parametr odpowiedzialny za generowanie pliku JPK

Listę JPK otworzyć można zarówno z modułu Księgowość, zakładka narzędzia, jaki i z modułu Sprzedaż, zakładka ogólne. Z poziomu okna: Lista plików JPK, operator z nadanym uprawnieniem: Generowanie JPK może podejrzeć wygenerowane już pliki, lub wygenerować nowe. Przed uruchomieniem generacji należy wskazać rodzaj pliku, który ma zostać wygenerowany oraz wersję tego pliku. W przypadku plików o statusie zaakceptowana lub zatwierdzona możliwe jest ich wysłanie do MF oraz eksport w postaci XML na dysk.

Lista plików JPK

W systemie Comarch ERP XL możliwe jest wygenerowanie poniższych plików JPK:

• JPK_VAT
• JPK_WB
• JPK_KR
• JPK_MAG
• JPK_FA
• JPK_V7.

Od października 2020 roku zamiast plików JPK_VAT i deklaracji VAT-7 do urzędu przesyłany jest plik JPK_V7, który jest  połączeniem obu tych deklaracji. Obsługa plików JPK_VAT pozostała w systemie, gdyż korekty poprzednich okresów składane mają być na tych plikach.

JPK_VAT – rejestry VAT

Plik JPK_VAT jest szczegółowym wykazem dokumentów, które składają się na deklarację VAT-7. Ze względu na nowelizację Ordynacji Podatkowej plik JPK_VAT generowany jest jedynie za okresy miesięczne (nawet jeżeli deklaracja VAT składana jest kwartalnie)

Plik ten został podzielony na 7 zakładek: Ogólne, Nagłówek, Sprzedaż VAT-7, Zakup VAT-7, Sumy ctrl, Załączniki.

Zakładka Ogólne

Na zakładce tej należy wybrać miesiąc, za jaki sporządzane jest zestawienie, wskazać wielkości wskaźnika struktury sprzedaży wykorzystywanego do obliczeń.

Uwaga

JPK_VAT zawiera pełny wykaz dokumentów, które składają się na rejestr VAT za dany okres. Sporządzanie dużej ilości deklaracji podatkowych może się zatem bardzo niekorzystanie odbić na wielkości bazy danych. Konieczne staje się częściowe usuwanie plików JPK, W wersji 2018 Comarch ERP XL udostępniony został mechanizm zmiany statusu JPK z “Zatwierdzona” na “Usunięta”. Zmiana statusu na “Usunięta” jest możliwa wyłącznie dla JPK, do którego została utworzona kopia danych w postaci pliku XML. Informacja o wykonanej kopii znajduje się w polu URL na zakładce Ogólne pliku JPK. Po zmianie statusu na “Usunięta” usuwane są jedynie listy szczegółowe zawierające zapis wszystkich pozycji zawartych na pliku JPK, sam plik nie zostaje usunięty z systemu.

JPK_VAT zakładka Ogólne

Z poziomu tego okna można też, po przeliczeniu pliku, uruchomić jego walidację Funkcja ta sprawdza poprawność danych w pliku. Część pól, które w JPK_VAT są obligatoryjne, nie są wymagane w systemie Comarch ERP XL. Ze względu na bardzo duży zakres plików JPK, ręczne kontrolowanie poprawności danych jest praktycznie niemożliwe stąd wprowadzony został mechanizm sprawdzający.

Po wciśnięciu przycisku uruchamia się okienko zdarzeń systemowych, na którym można zobaczyć postęp weryfikacji pliku JPK.

Walidacja pliku JPK

Wyniki weryfikacji można podzielić na dwie kategorie:

• Błędy – niewypełnienie pól obowiązkowych, które mogą spowodować brak walidacji pliku po stronie Ministerstwa np. brak przyczyny korekty na fakturze korygującej.
• Ostrzeżenia – niespójność niektórych danych zawartych w plikach JPK. Ich niezgodność nie powoduje automatycznego odrzucenia pliku jako błędnego, może natomiast być przedmiotem dalszych pytań ze strony organów kontrolujących, jak np. brak określenia przyczyny zwolnienia towaru z podatku VAT.

Przeprowadzenie walidacji nie jest w systemie Comarch ERP XL elementem wymagalnym do zaakceptowania oraz wysłania JPK. Jest to jedynie narzędzie pomocnicze, które wskazuje pozycje, które mogą wymagać poprawy przed wysłaniem pliku do organów kontrolujących.

Oprócz opisanego walidatora plików JPK, sprawdzany jest również wygenerowany plik XML. Weryfikacja ta jest automatyczna i następuje przy zapisie pliku kontrolnego na dysk lub podczas wysyłania JPK na bramkę Ministerstwa. Sprawdzana jest wówczas zgodność XML-a ze schematem XSD. Wynik tej walidacji widoczny jest w logu systemowym

Walidacja pliku XML

Przycisk umożliwia sprawdzenie bieżącego statusu VAT kontrahentów ujętych w JPK_VAT. Nie wymaga zaznaczania żadnych pozycji. Automatycznie zwraca się z zapytaniem o status podatnika dla wszystkich zakupów od kontrahentów krajowych, a także transakcji sprzedaży z wykorzystaniem odwrotnego obciążenia (Podatnikiem jest nabywca).

Zakładka Nagłówek

Zakładka Nagłówek przechowuje najważniejsze informacje pobrane z zakładki Ogólne w formie, jaka znajdzie się już na wygenerowanym XMLu oraz informacje identyfikujące podatnika, czyli jego NIP, Nazwę oraz adres mailowy. Informacje te domyślnie pobierane są z pieczątki firmy, jednak możliwe jest ich edytowanie.

Zakładki Sprzedaż VAT-7, Zakup VAT-7

Zakładki te zawierają wykaz dokumentów uwzględnionych na deklaracji VAT-7. Na każdej z tych zakładek umieszczono dwie listy, jedną z podsumowaniem dokumentów wg pól deklaracji VAT-7, oraz drugą przedstawiające szczegółowy wykaz wszystkich dokumentów wraz z kolumnami deklaracji VAT-7, do których odnoszą się poszczególne wartości z danej faktury.

Zakładka Sprzedaż VAT-7

Dostępne jest powiązanie między wartością agregującą a poszczególnymi pozycjami szczegółowymi. Obok list rozwijalnych z danymi szczegółowymi, znajduje się przycisk: Wyświetl wszystkie, który umożliwia wyświetlenie wszystkich dokumentów składających się na rejestr sprzedaży lub zakupu VAT.

Zakładka Sumy ctrl

Zakładka ta zawiera podsumowanie informacji zawartych na rejestrach VAT, czyli liczbę pozycji w rejestrze sprzedaży i zakupu oraz wartość podatku naliczonego i podatku należnego.

Zakładka Sumy ctrl

Wysyłka pliku JPK_VAT

Proces przesyłania pliku JPK drogą elektroniczną wygląda podobnie jak w przypadku deklaracji VAT-7, czyli przebiega w dwóch etapach:

• Przesłania na bramkę MF pliku XML z użyciem podpisu kwalifikowanego,
• Pobrania UPO.

Aby wysłać plik na bramkę Ministerstwa Finansów należy zaznaczyć deklarowany plik JPK o statusie zaakceptowany lub zatwierdzony i wcisnąć przycisk Wyślij do MF.

JPK_Vat – wysyłka

Po wciśnięciu przycisku Wyślij do MF pojawi się okienko pozwalające na wybór dodatkowych parametrów wysyłki:

JPK_Vat – okno eksportu na bramkę

Użytkownik ma możliwość określenia parametrów dotyczących źródła pochodzenia pliku, jak i też samego typu wysyłki.

Specyfikacja interfejsów usług JPK opracowana przez Ministerstwa Finansów nakazuje określenie, czy przesyłany plik jest wysyłany cyklicznie, czy też na żądanie, w ramach aktualnie przeprowadzanej kontroli. Obecne przepisy nakazują przesyłanie pliku JPK_VAT co miesiąc bez wezwania, więc dla nich powinna być zaznaczona opcja Cykliczna. W przypadku przesyłania pozostałych plików (JPK_FA, JPK_MAG, JPK_KR, JPK_WB) powinna być zaznaczona opcja Na żądanie.

Po wybraniu odpowiednich parametrów wciśnięcie przycisku , pozwala na wybór właściwego certyfikatu i wysłanie danych. Wtedy też do dokumentu JPK zostanie przypisany odpowiedni numer referencyjny, który pozwala na pobranie Urzędowego Poświadczenia Odbioru (UPO). Po zaznaczeniu wysłanego dokumentu na liście JPK i wciśnięciu przycisku Pobierz UPO, zostanie pobrane poświadczenie odbioru przypisane do numeru referencyjnego wskazanego pliku. Numer referencyjny oraz aktualny status e-deklaracji widoczny jest na zakładce Ogólne pliku JPK.

JPK_WB – wyciągi bankowe

Plik JPK_WB został podzielony na 6 zakładek: Ogólne, Nagłówek, Podmiot, Listy JPK, Sumy ctrl, Załączniki.

Zakładka Ogólne

Zakładka ogólne zawiera najważniejsze informacje o danym pliku oraz parametry jego generacji.

Zakładka Ogólne JPK_WB

Do generacji należy podać rejestr bankowy, z którego zapisy zostaną pobrane, oraz zakres dat, za który ma zostać utworzony plik. Konieczne jest również podanie właściwego Urzędu Skarbowego.

Uwaga

Kod urzędu zapisywany w pliku XML pobierany jest bezpośrednio z karty wskazanego urzędu

Na zakładce Ogólne umieszczono również pole Uwagi, które pozwala na zapisywanie uwag do utworzonych plików JPK. Pole to dostępne jest do edycji również dla plików o statusie Zaakceptowany lub Zatwierdzony. Informacje zawarte w tym polu nie są przenoszone do pliku XML.

Zakładka Nagłówek

Zakładka Nagłówek przechowuje najważniejsze informacje pobrane z zakładki Ogólne w formie, jaka znajdzie się już na wygenerowanym XMLu. Oprócz danych identyfikujących wersję struktury znajduje się tam także numer rachunku bankowego (w formacie IBAN), dla którego jest wygenerowany JPK oraz jego saldo na początek i na koniec zadanego okresu.

Zakładka Nagłówek JPK

Warto zwrócić uwagę na fakt, że w Comarch ERP XL zawsze tworzony będzie jeden plik JPK_WB za cały zadany okres niezależnie od ustawienia częstotliwości raportów na rejestrze bankowym. Wszystkie potrzebne obliczenia są dokonywane automatycznie podczas generacji pliku.

Zakładka Podmiot

Zakładka Podmiot zawiera informacje identyfikujące podatnika, czyli jego NIP, REGON, Nazwę oraz dane adresowe. Informacje te domyślnie pobierane są z pieczątki firmy, jednak możliwe jest ich edytowanie.

Zakładka Listy JPK

Zakładka ta zawiera informacje pobrane z zapisów bankowych. Dzieli się ona na dwie listy rozwijalne: „Podsumowanie wyciągu” oraz „Operacje bankowe”. Podsumowanie wyciągu to okno zawierające podsumowanie wszystkich operacji bankowych, z danego dnia.

JPK_WB – Zakładka Listy JPK

Po zaznaczeniu dowolnego dnia na podsumowaniu, dolna lista jest automatycznie zawężana do operacji bankowych, które składają się na obrót danego dnia. Widoczny jest, zatem kontrahent, kwota i opis operacji, a także saldo rachunku bankowego po każdej z transakcji.

Uwaga

W systemie XL można podczas dodawania nowego zapisu bankowego nie umieszczać informacji o drugiej stronie operacji, czyli pozostawić wskazanie Podmiot ***INNY***. W takim przypadku do pliku XML przekazywany jest kontrahent INNY, co może spowodować zakwestionowanie poprawności pliku podczas jego analizy przez organ kontrolujący.

Zakładka Sumy ctrl

Zakładka ta zawiera podsumowanie wszystkich operacji bankowym w danym okresie, czyli liczbę operacji, oraz łączną kwotę uznań i obciążeń raportowanego rachunku.

Analogicznie jak dla pliku JPK_VAT można uruchomić funkcję walidacji pliku oraz wysłać plik na serwery MF.

JPK_KR – księgi rachunkowe

Plik JPK_KR zawiera informacje o zapisach księgowych w danym okresie. Zawiera on zestawienie obrotów i sald za wskazany okres, listę wszystkich zapisów na kontach oraz w dziennikach danego okresu. Plik ten również został podzielony na 6 zakładek: Ogólne, Nagłówek, Podmiot, Listy JPK, Sumy ctrl, Załączniki.

Zakładka Ogólne

Zakładka ta zawiera zakres dat, za jaki sporządzane jest zestawienie księgowe oraz wskazanie docelowego urzędu. Ponadto został umieszczony na niej dodatkowy czek „Uwzględniaj zapisy w buforze”. Po jego zaznaczeniu oprócz dekretów z Księgi Głównej, zostaną również na liście ujęte zapisy w buforach księgowych.

Zakładka Nagłówek

Zakładka analogiczna jak w poprzednich strukturach.

Zakładka Podmiot

Analogicznie jak w poprzednich strukturach.

Zakładka Listy JPK

Zakładka ta zawiera informacje pobrane z zapisów księgowych. Dzieli się ona na cztery listy rozwijalne: „Zagregowane Zestawienie Obrotów i Sald”, „Zestawienie Obrotów i Sald”, „Zapisy na kontach”, „Dziennik”.

Dla ułatwienia analizy dużej ilości danych został wykorzystany tutaj sposób wyświetlania informacji „od ogółu do szczegółu”. Dopiero po wybraniu interesującej nas kategorii zbiorczej można wyświetlić szczegółowe informacje, które składają się na dane tam zawarte.

Zakładka KR – Listy JPK

Pierwsza z list przedstawia salda Winien i Ma Zestawienia Obrotów i Sald, pogrupowane wg kategorii konta, czyli pierwszych dwóch znaków numeru konta.

Po zaznaczeniu interesującej kategorii, na niższej liście wyświetlane są szczegółowe informacje na temat obrotów wszystkich kont wchodzących do danej kategorii. Analogicznie po wskazaniu konta, na którym dokonywane były zapisy księgowe w analizowanym okresie, na liście Zapisy na kontach zostaną wyświetlone szczegóły poszczególnych księgowań. Finalnie, na ostatniej liście można zobaczyć szczegóły Dziennika księgowań, w którym dana operacja została ujęta.

Na liście dziennik znajduje się wskazanie akronimu operatora odpowiadającego za treść zapisu. W przypadku księgowań w buforze, jest to operator wprowadzający, w przypadku księgowań zatwierdzonych, jest to operator, który dany zapis księgowy zatwierdził.

Zakładka Sumy ctrl

Zakładka ta zawiera podsumowanie wszystkich operacji w danym okresie. W przypadku ksiąg rachunkowych jest to liczba wierszy dziennika, suma kwot operacji w dziennikach, liczba wierszy zapisów na kontach księgowych oraz suma tych zapisów po stronie Winien i Ma.

Uwaga

Do dnia wydania wersji Ministerstwo Finansów nie odpowiedziało na nasze pytania dotyczące szczególnych przypadków obsługi zapisów na kontach pozabilansowych. Aby zatem uniknąć ewentualnych przypadków braku walidacji takich struktur, zdecydowaliśmy się w tej wersji nie eksportować żadnych zapisów na kontach pozabilansowych. Ta funkcjonalność zostanie rozszerzona w wersji HotFix po uzyskaniu szczegółowych wytycznych ze strony MF

Analogicznie jak dla pliku JPK_VAT można uruchomić funkcję walidacji pliku oraz wysłać plik na serwery MF

JPK_V7

Od 01-10-2020 Ministerstwo Finansów wprowadziło nowe pliki JPK:

• JPK_VAT z deklaracją miesięczną JPK_V7M
• JPK_VAT z deklaracją kwartalną JPK_V7K.

Zgodnie z nowymi rozwiązaniami, dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K będą przesyłane łącznie z informacją o ewidencji  vat – JPK_VAT, w jednym dokumencie elektronicznym w formie JPK_V7M lub JPK_V7K.

Możliwość generacji plików JPK_V7M i JPK_V7K uzależniono od istniejących opcji w konfiguracji, dostępnych z poziomu zakładki Parametry2, w sekcji Deklaracje:

• VAT-7M (wcześniej VAT-7) – opcja decydująca o możliwości generowania plików JPK_V7M, jak również deklaracji VAT-7 na „starych” formularzach
• VAT-7K (nazwa opcji bez zmiany) – opcja decydująca o możliwości generowania plików JPK_V7K, jak również deklaracji VAT-7K na „starych” formularzach.

Jeżeli zostaną wybrane obie opcje, zostanie udostępniona możliwość generowania pliku wg struktury JPK_V7M lub JPK_V7K.

Generacja plików JPK_V7M i JPK_V7K  udostępniona jest z poziomu istniejącego okna „Lista plików JPK”, gdzie dostępna jest także generacja innych plików JPK, jak np. JPK_VAT, JPK_FA, JPK_MAG itd.  Okno dostępne jest z poziomu zakładki Narzędzia oraz

• W przypadku korzystania z Wstążki (Ribbon) – także z poziomu zakładki Księgowość,
• W przypadku korzystania z Paska narzędzi (Toolbar) – także z poziomu menu Księgowość.

Formularz JPK_V7M, JPK_V7K

Formularze JPK_V7M i JPK_V7K służą do składania rejestrów VAT w formie elektronicznej oraz deklaracji VAT-7 (miesięcznej lub kwartalnej) i składają się z 9 zakładek:

• Ogólne,
• Nagłówek,
• Deklaracja
• Sprzedaż VAT-7,
• Zakup VAT-7,
• Sumy ctrl,
• Płatności,
• Księgowość,
• Załączniki.

Zakładka ogólne.

• Z poziomu zakładki Ogólne umożliwiono wskazanie okresu rozliczeniowego, dla którego ma zostać wygenerowany plik JPK_V7M lub JPK_V7K. W przypadku obu typów plików wskazujemy miesiąc i rok. Na formularzu JPK_V7K kwartał ustawia się domyślnie, na podstawie wybranego miesiąca.
• W polu Numer – prezentowany jest kolejny numer formularza wystawionego w danym okresie rozliczeniowym.
• W polu Wersja – system wyświetla nr wersji .
• W polu Status prezentowany jest status pliku. Do wyboru są standardowe opcje: Bufor, Zaakceptowany, Zatwierdzony, Anulowany.
• W sekcji: Dokumenty zaksięgowane  dostępne są opcje: Nieistotne, W Buforze i w KG, w KG, Nie.
• Jeżeli w konfiguracji został wybrany parametr: Generuj deklaracje VAT na podstawie dokumentów zaksięgowanych oraz opcja: W Buforze i w KG,  parametr: Dokumenty zaksięgowane ulega dezaktywacji oraz ustawiana jest wartość „W Buforze i w KG”.
• Jeżeli w konfiguracji został wybrany parametr: Generuj deklaracje VAT na podstawie dokumentów zaksięgowanych oraz opcja: W KG, parametr: Dokumenty zaksięgowane ulega dezaktywacji oraz ustawiana jest wartość „W KG”.
• Jeżeli w konfiguracji nie został wybrany parametr: Generuj deklaracje VAT na podstawie dokumentów zaksięgowanych, parametr: Dokumenty zaksięgowane pozostaje aktywny. Domyślnie ustawiana jest wartość „Nieistotne”, którą Użytkownik może zmienić na dowolną.
• W sekcji Wskaźnik struktury sprzedaży użytkownik ma do wyboru dwie standardowe opcje, pozwalające na wyliczenie wskaźnika automatycznie – na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego lub na jego wprowadzenie ręcznie – opcja Szacunkowy. Zasada działania współczynnika struktury sprzedaży analogiczna jak na „starych formularzach VAT-7” oraz na dotychczasowym pliku JPK_VAT.

• W sekcji Cel złożenia formularza dostępne są dwa parametry:

• • Złożenie – parametr ustawiany automatycznie. Nadawany jest formularzowi wystawianemu po raz pierwszy, w danym okresie rozliczeniowym oraz w przypadku istnienia formularzy w danym okresie, ale o statusie Anulowany.

• Korekta – parametr ustawiany automatycznie. Nadawany jest kolejnemu formularzowi wystawianemu w danym okresie rozliczeniowym.

• W polu Urząd podpowiadany jest Urząd wybrany w module Administrator, w pieczątce firmy na zakładce Deklaracje, w sekcji Urzędy skarbowe, w polu VAT-7, VAT-UE. Jeżeli Urząd Skarbowy nie zostanie wybrany użytkownik ma możliwość jego wskazania z poziomu formularza JPK_V7. Pod przyciskiem Urząd dostępna jest lista urzędów.

Na zakładce Ogólne znajdują się też:

Standardowe dane  operatora, który:

• Wprowadził formularz pliku JPK_V7,
• Zmodyfikował formularz pliku JPK_V7
• Zatwierdził formularz.

Standardowe dane związane z wysyłką pliku JPK_V7 na bramkę ministerstwa finansów, tj.:

• Status e-deklaracji,
• Numer referencyjny,
• Data rejestracji,
• Data potwierdzenia.

Udostępniono także dwie standardowe kontrolki URL oraz Opis.

JPK_V7(M), zakładka Ogólne

Zakładka Nagłówek

Sekcja Formularz – w sekcji tej prezentowane są informacje dot. schemy JPK_V7:

• Kod systemowy formularza – JPK_V7M (2)
• Wariant formularza – 2
• Wersja schemy 1-0E
• Numer korekty

Sekcja Formularz deklaracji.

Sekcja ta przechowuje między innymi takie informacje jak:

• Kod systemowy formularza –  VAT-7 (22)
• Wariant formularza: 22
• Wersję schemy: 1-0E,
• Kod podatku: VAT,
• Rodzaj zobowiązania: Z.

Sekcja Część deklaratywna, ewidencyjna za okres:

W ramach sekcji udostępniono dwa parametry typu czek: Deklaracja VAT oraz Ewidencja VAT.

Obok czeku Deklaracja VAT i Ewidencja udostępniono pola, w których prezentowany jest okres, za który sporządzona zostanie deklaracja i wyświetlona ewidencja.

W przypadku złożenia pliku po raz pierwszy oba czeki domyślnie są zaznaczone i nie przeznaczone do edycji.

W przypadku złożenia korekty parametry są dostępne do edycji, przy czym:

• Parametr Deklaracja VAT domyślnie zostanie zaznaczony, jeżeli system wykryje różnice w kwotach pomiędzy plikiem korygowanym a korygującym (kontrola wszystkich pól różnicowych).
• Parametr Ewidencja domyślnie zostanie zaznaczy, w przypadku wykrycia różnic wartości z zakładki SumyCtrl.

Uwaga

System nie sprawdza różnic na poziomie poszczególnych pozycji w części ewidencyjnej. Nie wychwyci różnic wynikających np. ze zmiany adresu kontrahenta na dokumencie. Zatem to użytkownik ostatecznie musi zdecydować, czy korekcie podlegają obie części pliku (deklaratywna i ewidencyjna) czy jedna z nich.

Uwaga

Jeżeli w ewidencji oraz deklaracji za dany miesiąc/kwartał podatnik nie dokona żadnej transakcji mającej wpływ na podatek od towarów i usług, będzie musiał złożyć tzw. zerowy JPK_VAT.

Sekcja Podmiot

Jeżeli w pieczątce firmy zostanie wybrana osoba niefizyczna, do pliku xml przekazywane są takie dane jak:

• NIP,
• Pełna nazwa
• Adres email,
• Numer telefonu.

Jeżeli w pieczątce firmy zostanie wybrana osoba fizyczna, do pliku xml przekazywane są następujące dane:

• NIP,
• Pierwsze imię,
• Nazwisko,
• Adres email,
• Numer telefonu.

Dane pobierane są z pieczątki firmy, przy czym w/w pola na formularzu JPK_V7 udostępniono do edycji.

• Pole Data wytworzenia JPK – pole wypełniane automatycznie przez system, po wybraniu przycisku Przelicz. Data pobierana jest z serwera.
• Pole Nazwa systemu – pole wypełniane automatycznie przez system. Do pola pobierana jest nazwa systemu oraz numer wersji, na której deklaracja jest dodawana np. Comarch ERP XL 2022.0.0.

Plik JPK_V7M, zakładka Nagłówek

Zakładka Deklaracja

Zawiera dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego oraz naliczonego.

Z poziomu zakładki Deklaracja udostępniono trzy zakładki:

• VAT należny
• VAT naliczony
• Rozliczenie VAT + inf. dodatkowe

W przypadku generowania korekty pojawia się dodatkowo zakładka:

• ORDZU

Zakładka VAT należny

Na zakładce VAT Należny prezentowane są pola odpowiadające polom z sekcji C „starego” formularza deklaracji VAT-7(20) lub VAT-7K(14).

Wartości prezentowane w części deklaratywnej system wylicza na podstawie pozycji wykazanych na zakładce Sprzedaż VAT-7.

JPK-V7M, zakładka Deklaracja – VAT należny

Zakładka VAT naliczony

Na zakładce VAT Naliczony udostępniono analogiczne pola jak na „starym” formularzu deklaracji VAT-7.

Wartości prezentowane w części deklaratywnej system liczy na podstawie pozycji wykazanych na zakładce Zakup   VAT-7.

JPK-V7M – zakładka Deklaracja – VAT naliczony

Zakładka Rozliczenie VAT + Inf. Dodatkowe

Na zakładce udostępniono pola pozwalające na obliczenie zobowiązania podatkowego lub kwoty zwrotu.

Pola te są generalnie odpowiednikiem pól ujętych w sekcjach E i F na „starym formularzu deklaracji VAT-7”.

W wersji 2022 dodano techniczne pole 49a, którego nie ma w strukturach plików JPK_V7M i JPK_VK:

• Pole 49a umieszczono nad polem 49.
• Celem jego dodania było umożliwienie wpisania z ręki pełnej kwoty przysługującej do odliczenia w danym okresie rozliczeniowym, z tytułu zakupu urządzeń fiskalnych.
• W polu 49a system pozwala na wprowadzenie kwoty dodatniej, bez względu na to, czy występuje nadwyżka podatku należnego nad naliczonym P_38 – P_48 > 0, czy też nadwyżka podatku naliczonego nad należnym P_48 – P_38 > 0
• Jeżeli wystąpi nadwyżka podatku należnego nad naliczonym P_38 > P_48, do pola 49 przepisywana jest kwota z pola 49a, do wysokości P_38 – P_48. Jeżeli różnica kwot P_49a i P_49 będzie > 0, różnica zostanie ujęta jest w polu 52.
• Jeżeli wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym P_38 < P_48, kwota z pola 49a zostanie przepisana do pola 52.
• Przeliczenie pliku JPK_V7 nie zeruje kwoty w polu 49a.
• Z uwagi na charakter pola, nie jest ono przekazywane do pliku xml, ma wyłącznie charakter pomocniczy.

Po dodaniu technicznego pola 49a, pole 49 wypełniane jest następująco:

• Jeżeli P_38 > P_48 i P_38 – P_48 > P_49a, system przepisuje kwotę z pola 49a
• Jeżeli P_38 > P_48 i P_38 – P_48 < P_49a, system wprowadza różnicę kwot;
  P_38 – P_48.

W plikach JPK_V7M i K dodano nowy parametr Zaliczenie zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych (59-61). Nowością są także pola 68 i 69 Zbiorcza wysokość korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy. W polach tych wykazywana jest zbiorcza wysokość korekty z tyt. „Ulgi za złe długi” w podatku VAT. Może ona przyjmować tylko wartość ujemną. Do jej wyliczenia brane są pod uwagę wyłącznie dokumenty ZD’FS, obniżające podatek vat należny, generowane na podstawie przeterminowanych płatności, spełniających określone warunki uprawniające do zastosowania ulgi za złe długi w podatku VAT. Pola te mają charakter informacyjny.

JPK-V7(M), zakładka Deklaracja – Rozliczenie VAT + Inf. dodatkowe

Zakładka ORDZU

• • Zakładka ORDZU dostępna jest wyłącznie na formularzach JPK_V7M(1) i JPK_V7K(1) o statusie Korekta, obejmujących korektę części deklaratywnej
• Na zakładce udostępnione jest jedno pole opisowe Uzasadnienie przyczyn złożenia korekty

• Pole to o charakterze fakultatywnym zastępuje dotychczasowy załącznik, stanowiący wyjaśnienie przyczyn korekty deklaracji.

• Prezentacja danych na zakładce Deklaracje, na formularzu pliku JPK_V7K

Dane prezentowane na zakładce Deklaracje za pierwszy i drugi miesiąc kwartału mają charakter wyłącznie informacyjny. Nie są przekazywane do pliku xml, a zatem nie podlegają wysyłce na serwer MF. W ww. przypadku, w  ramach zakładki Deklaracje dostępne są tylko dwie podzakładki: VAT należny i VAT naliczony.

Na formularzach JPK_V7K za trzeci miesiąc dostępne są już wszystkie zakładki, ponieważ w trzecim miesiącu następuje rozliczenie podatku VAT. Dane przekazywane są do pliku xml, podlegają wysyłce na serwer MF.

Na wszystkich zakładkach, w lewym górnym rogu udostępniono dwa parametry „Bieżący miesiąc”, „Narastająco”. Dzięki tym parametrom użytkownik ma możliwość wyświetlania danych za okres bieżący lub narastająco. Dla plików za pierwszy i drugi miesiąc kwartału domyślnie ustawiana jest opcja Bieżący miesiąc. Dla pliku za trzeci miesiąc kwartału – opcja Narastająco.

Plik JPK_V7K za drugi miesiąc kwartału, zakładka Deklaracja/VAT należny

• Prezentacja danych na zakładce Deklaracje, na formularzu pliku typu „Korekta”

Uwaga

Zmieniono logikę korygowania.  Korektę pliku JPK_V7M i JPK_V7K można wystawić bez konieczności anulowania pliku korygowanego. W związku z tym,  korekty plików JPK_V7M i JPK_V7K oprócz stanu bieżącego (do wysyłki) wykazują także stan różnicowy, na podstawie, którego generowanesą płatności oraz kwoty do księgowania.

Na formularzach plików typu korekta prezentowany jest stan bieżący oraz różnicowy. Dane bieżące prezentowane są w kolumnach Netto i VAT po lewej stronie formularza. Z kolei dane różnicowe prezentowane są w kolumnach Netto i VAT po prawe stronie formularza. Kolumny te mają w nagłówku informację Różnica. Pola, w których występują różnice, prezentowane są w kolorze żółtym, co powinno ułatwić śledzenie wystąpienia różnic.

Na formularzu pliku JPK_V7K dane różnicowe prezentowane są w kontekście parametrów wybranych w sekcji Dane za okres. Jeżeli zatem zostanie wybrana opcja:

• „Bieżący miesiąc”, kwoty różnicowe zostaną wyliczone dla okresu zawężonego do jednego miesiąca.
• „Narastająco”, kwoty różnicowe zostaną wyliczone dla okresu prezentującego dane narastająco.

JPK-V7M zakładka Deklaracja – VAT naliczony – prezentacja danych na korekcie.

Zakładka Sprzedaż VAT-7

Na zakładce Sprzedaż VAT-7 prezentowany jest rejestr sprzedaży VAT (część ewidencyjna). Konstrukcja okna, sposób prezentacji danych jest identyczny jak na formularzu pliku JPK_VAT.

Okno składa się z dwóch sekcji:

• W oknie górnym wyświetlane są agregaty odpowiadające poszczególnym polom w części deklaratywnej.
• W oknie dolnym prezentowane są poszczególne pozycje rejestru VAT. Pozycje można wyświetlić w zawężeniu do danego pola (agregatu wybranego w górnym oknie) za pośrednictwem przycisku Szczegóły sprzedaży lub wyświetlić wszystkie pozycje wykorzystując do tego celu przycisk Wyświetl wszystkie.

Zakres danych jakie muszą być prezentowane dla danego rekordu jest zbliżony do zakresu danych prezentowanych w JPK_VAT, występują jednak różnice.

Wprowadzono:

• Kolumny odpowiadające poszczególnym kodom GTU oraz procedurom szczególnym. Jeżeli na dokumencie występuje dany kod, w odpowiadające mu kolumnie pojawi się znacznik „1”.
• Kod Kraju Nadania TIN (kolumna Kraj) – literowy kod kraju, w którym nabywca, dostawca lub usługodawca (kontrahent) jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej. W przypadku braku numeru TIN nabywcy, dostawcy lub usługodawcy pole pozostaje puste.
• Typ dokumentu – ustawodawca wprowadził trzy typy:
• RO (raporty okresowe) – Oznaczenie RO system automatycznie nanosi na dokumenty RS, który są odpowiednikiem raportów okresowych, fiskalnych.
• WEW (dokumenty wewnętrzne)
• FP (faktury fiskalne): – Oznaczenie FP system automatycznie nanosi na dokumenty RA (faktury wystawione do PA) oraz na zafiskalizowane dokumenty typu FS, (S)FS, (s)FS, FSL
• Nowe pole KorektaPodstawyOpodatk (kolumna Korekta – „Ulga „za złe długi”) – w kolumnie tej prezentowany jest znacznik dla dokumentów (ZD)FS. Kwoty netto i VAT rekordów o znaczniku „1”, sumowane są i prezentowane w polach 68 i 69 w części deklaratywnej.
• SprzedazVATMarza (kolumna Sprzedaż brutto VAT Marża) – pole kwotowe o charakterze informacyjnym. System prezentuje kwotę brutto dla dokumentów ocechowanych kodami procedur specjalnych MR_UZ, MR_T.
• Pola dedykowane dla korekt z tyt. „Ulgi na złe długi” :
• termin płatności – dla korekt utworzonych na podstawie płatności nierozliczonych i przeterminowanych  (Termin płatności pobierany jest z płatności na podstawie, której korekta powstała)
• datę zapłaty – dla tzw. korekt powrotnych (
• Do pola data zapłaty przekazywana jest data wystawienia dokumentu ZD’FSK. Zaleca się zatem rejestrowanie korekt powrotnych w dacie zapłaty).

Wskazówka

W celu ujęcia w plikach JPK_V7 wartości:

• spisu z natury,
• zwrotu od US na zakup kasy rejestrującej

należy wystawić dokumenty wewnętrzne a-vista (A)FW, z odpowiednimi parametrami na pozycji tabeli VAT w polu „VAT należny od:”

Uwaga

W plikach JPK_V7 nie są uwzględniane rekordy powiązane z dokumentami sprzedaży i zakupu, na których wybrano rodzaj transakcji : Podatnikiem jest Nabywca.

Uwaga

Dla plików JPK_V7M i JPK_V7K nie są obsługiwane parametry w konfiguracji (zakładka [Parametry2]):Nie zaokrąglaj współczynnika struktury sprzedaży oraz Nie zaokrąglaj kwot na deklaracjach VAT-7, VAT-UE.

JPK-V7, Zakładka – Sprzedaż VAT-7

Zakładka Zakup VAT-7

Na zakładce Zakup VAT-7 prezentowany jest rejestr zakupu VAT (część ewidencyjna). Konstrukcja okna, sposób prezentacji danych jest identyczny jak na formularzu pliku JPK_VAT.

Okno składa się z dwóch sekcji:

• W oknie górnym wyświetlane są agregaty odpowiadające poszczególnym polom w części deklaratywnej
• W oknie dolnym prezentowane są poszczególne pozycje rejestru VAT. Pozycje można wyświetlić w zawężeniu do danego pola (agregatu wybranego w górnym oknie) za pośrednictwem przycisku Szczegóły sprzedaży lub wyświetlić wszystkie pozycje wykorzystując do tego celu przycisk Wyświetl wszystkie.

Zakres danych jakie muszą być prezentowane dla danego rekordu jest zbliżony do zakresu danych prezentowanych w JPK_VAT, występują jednak różnice.

Wprowadzono:

• Kod Kraju Nadania TIN (kolumna Kraj) –  literowy kod kraju, w którym nabywca, dostawca lub usługodawca (kontrahent) jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej. W przypadku braku numeru TIN nabywcy, dostawcy lub usługodawcy pole pozostaje puste.
• Typ dokumentu – ustawodawca wprowadził trzy typy:
• MK (metoda kasowa) – kod prezentowany dla faktur zakupu, na których wybrano parametr „Metoda kasowa”
• WEW (dokumenty wewnętrzne): kod prezentowany dla FWZ, FKZ, ZD’FZ, ZD’FZK oraz faktur zakupu, na których wybrano parametr „Korekta podatku naliczonego”.

• VAT_RR (faktura wystawiona w imieniu Rolnika Ryczałtowego): kod prezentowany dla: FRR, FRK, (S)FRR, (S)FRK, (s)FRR, (s)FRK

• IMP (kolumna IMP) – znacznik 1 przekazywany jest dla dokumentów SAD, oraz faktur zakupu, na których wybrano kod procedury IMP, na zakładce VAT.

• ZakupVATMarza (kolumna Zakup VAT Marża) – pole kwotowe o charakterze informacyjnym. System prezentuje kwotę brutto dla dokumentów ocechowanych kodami procedur specjalnych MR_UZ, MR_T.

JPK-V7 Zakładka – Zakup VAT-7

Zakładka Sumy Ctrl

Zawiera dane dotyczące:

• liczby wierszy oraz podatek należny według ewidencji w zakresie podatku należnego za okres, którego dotyczy JPK_V7M/JPK_V7K.
• liczby wierszy oraz podatek naliczony według ewidencji w zakresie podatku naliczonego za okres, którego dotyczy JPK_V7M/JPK_V7K.

Formularz pliku JPK_V7K, zakładka Sumy Ctrl

Zakładka Płatności

Na zakładce Płatności i formularzu płatności sposób prezentacji danych, akcje możliwe do wykonania są zgodne z obowiązującym standardem. Domyślnie jako Płatnik ustawiany jest Urząd skarbowy wskazany w pieczątce firmy, na zakładce Deklaracje, w polu VAT-7, VAT-UE.

Generacja płatności na formularzu pliku korygujących JPK_V7M, JPK_V7K:

• Na formularzu pliku korygującego generowane są tzw. „płatności różnicowe”.
• Płatność różnicowa liczona jest jako różnica płatności wyliczonej na deklaracji korygującej na podstawie stanu bieżącego oraz płatności z deklaracji korygowanej.

JPK-V7, Zakładka Płatności

Zakładka Księgowość

Pliki JPK_V7M i JPK_V7K podlegają księgowaniu, nie podlegają opisowi analitycznemu. W związku z tym na zaakceptowanym formularzu pliku JPK_V7 brak zakładki Opis analityczny.

Ponieważ oba typy – plików JPK_V7M i JPK_V7, osadzone są na tym samym mechanizmie, udostępniono jeden wspólny schemat księgowania tych plików.  Schemat księgowy należy zdefiniować w oknie: Schematy księgowe, z poziomu zakładki Deklaracje, dla tzw. Innych deklaracji.

Zakładka Załączniki

Sposób dodawania załączników, ich prezentacja jest zgodna z obowiązującym standardem.

Wysyłka na bramkę Ministerstwa Finansów

• Wysyłce podlegają JPK_V7M i K o statusie zaakceptowany.
• Zasady wysyłki są analogiczne jak w przypadku innych plików JPK.

Przeniesienie zapisów do Księgi Głównej

W celu podniesienia ergonomii przenoszenia zapisów księgowych z buforów do księgi głównej dodane jest narzędzie dostępne z wstążki z zakładki [Narzędzie], pod przyciskiem Przenoszenie zapisów do Księgi Głównej oraz z poziomu okna [Zapisy księgowe].

Zakładka Narzędzia, opcja Przeniesienie zapisów do Księgi Głównej

Funkcja pozwala na przenoszenie zapisów z buforów do księgi głównej w obrębie wybranego dziennika lub wszystkich dzienników. Użytkownik może wskazać za jaki okres zapisy księgowe mają zostać przeniesione. Okres może obejmować więcej niż jeden miesiąc. Oprócz możliwości wybrania zakresu dat („od” – „do”), udostępniono także parametr „Do dnia”, pozwalający na przeniesienie zapisów do danego dnia. Z parametrów „za okres”, „Do dnia” można korzystać zamiennie jak również równolegle.

Uwaga

Jeżeli użytkownik wskaże okres dłuży od okresu obrachunkowego, system przeniesie zapisy z buforów do księgi głównej tylko w obrębie wybranego okresu obrachunkowego.

Okno, Przeniesienie zapisów do Księgi Głównej

W oknie dostępne są pola:

Z dziennika – wskazuje dla jakiego dziennika przenoszone będą zapisy. Możliwe jest przeniesienie zapisów dla wszystkich dzienników

Okres obrachunkowy – w polu prezentowana jest informacja w kontekście jakiego okresu obrachunkowego zapisy są przenoszone. Pobierana jest ona z definicji okresu obrachunkowego, z pola Opis.

Za okres: – po zaznaczeniu parametru możliwe jest wskazanie zakresu miesięcy (Miesiąc od: i Miesiąc do:), dla którego mają zostać przeniesione zapisy.

Do dnia: – Po zaznaczeniu parametru możliwe jest określenie dnia, do którego wszystkie zapisy zostaną przeniesione do księgi głównej.

Przyklad

Dodane są zapisy:

(BUFOR)DZK/25/01/1 z datą 01.01.2025

(BUFOR)DZK/25/01/2 z datą 05.01.2025

(BUFOR)DZK/25/02/1 z datą 01.02.2025

(BUFOR)DZK/25/02/2 z datą 05.02.2025

Przy przenoszeniu wybrane są parametry Za okres: miesiąc od: 01.2025, miesiąc do: 02.2025 oraz Do dnia: 02.02.2025. Po uruchomieniu przeniesienia do księgi głównej zostaną przeniesione:

DZK/25/01/1 z datą 01.01.2025

DZK/25/01/2 z datą 05.01.2025

DZK/25/02/1 z datą 01.02.2025

Zapis (BUFOR)DZK/25/02/2 z datą 05.02.2025 pozostanie w buforze.